Totale vernedering: Koning Willem-Alexander kruipt door het stof in Suriname en krijgt 'vergiffenis' van woke-activisten!

In dit artikel:

Het staatsbezoek aan Suriname verandert volgens de columnist in een vernederende voorstelling waarbij Koning Willem‑Alexander door sommigen publiekelijk vergeving ontvangt voor slavernij uit vervlogen eeuwen. In Paramaribo stond de koning tegenover vertegenwoordigers van nazaten van tot slaaf gemaakten en een overlegstructuur van traditionele leiders die de verontschuldigingen en het verzoek om vergiffenis aannamen. Dat tafereel roept volgens de auteur vragen op over symboliek, historische verantwoordelijkheid en politieke consequenties.

De kritiek is dat het moment niet gaat over wederzijdse toekomstgerichte samenwerking of handel, maar over een ritueel dat Nederland als collectief schuldig wegzet voor daden uit 1863. Culturele figuren als Jörgen Raymann juichten het gebaar toe en noemden het een nieuw begin; de columnist ziet dat vooral als de opening naar eisen voor herstelbetalingen. Er wordt ook gewezen op Surinames onafhankelijkheid bijna vijftig jaar geleden en de achtergrond van 3,5 miljard gulden die het land destijds ontving, plus jaren van binnenlands wanbeleid en leiderschap waar critici op doelen.

De schrijver waarschuwt dat het aannemen van vergeving juridische en morele hefboomwerking kan bieden aan reeds geuite miljardenclaims en dat politieke partijen in Nederland (onder meer genoemd: D66) onder druk kunnen komen te staan om financiële toezeggingen te doen. Conclusie van het stuk: de ceremonie versterkt volgens de auteur wederzijdse schuldreflexen en machtige belangen — in Paramaribo én binnen wat hij de Nederlandse “schuldindustrie” noemt — in plaats van praktische partnerschappen en zelfverantwoordelijkheid voor Suriname.