Totale minachting: Burgemeester Doetinchem snapt 'niets' van woede over asielopvang
In dit artikel:
Op Pauw & De Wit gaf Mark Boumans, VVD-burgemeester van Doetinchem, gisteravond een verklaring die veel kijkers irriteerde: hij bagatelliseerde de protesten tegen de komst van een asielzoekerscentrum in zijn gemeente en noemde ze volgens hem “zonder enige logica” en het resultaat van mensen die “tegen elkaar zijn opgehitst”. Het tv-fragment, dat op X circuleert, voedde de indruk dat Boumans losstaat van de zorgen van lokale bewoners.
De kritiek in het artikel richt zich op twee lijnen. Ten eerste: inhoudelijk ontkent Boumans de problemen die in andere plaatsen rond AZC’s optreden — winkeldiefstallen, intimidatie op straat, aanrandingen van jonge meisjes, inbraken en onderlinge vechtpartijen — en stelt dat Doetinchem alleen “heel positieve ervaringen” kent. Tegenstanders vinden dat hij daarmee legitieme angst en overlast van omwonenden miskent, terwijl COA en politie op veel plekken te kampen hebben met capaciteitstekorten. Ten tweede: politiek-institutionele kritiek. Omdat burgemeesters in Nederland benoemd worden en niet direct door de inwoners gekozen, zo stelt het stuk, heeft Boumans volgens critici weinig reden om rekening te houden met lokale sentimenten. Zijn optreden wordt gezien als voorbeeld van een regentenelite die boven het publiek staat en demonstrerende inwoners wegzet als gemanipuleerde volgers van “ophitsers”.
Het artikel ziet Boumans’ woorden als een aansporing voor kiezers om bij de gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart in actie te komen. De strekking is dat gemeenteraden — wél gekozen — kunnen ingrijpen door zich te verzetten tegen landelijke spreidings- en dwangwetten rond opvanglocaties en zo beter de lokale belangen te behartigen. De auteur waarschuwt dat Boumans’ houding ruimte geeft aan partijen als FVD en lokale anti-establishmentgroepen, omdat kiezers zich genegeerd voelen door gevestigde partijen zoals de VVD.
Kort samengevat: de uitzending van Boumans wordt gepresenteerd als illustratie van een kloof tussen bestuurders en burgers rond het asielbeleid; het stuk roept op tot politieke terugkoppeling via de gemeenteraadsverkiezingen om die kloof te dichten.