TOTALE CHAOS: Klaver jankt, Eerdmans buitenspel gezet en Wilders fileert D66-sloopbeleid: 'Miljarden bezuinigen op zorg!'

In dit artikel:

In Den Haag botste het parlement fel over het door informateur Pieter-Bas Buma geschreven verslag, waarin D66, VVD en CDA verkennen of zij als minderheidskabinet kunnen besturen. Die optie — een kabinet dat niet op een vaste Kamermeerderheid kan rekenen en mogelijk steun van buitenaf zoekt — legt de politieke verdeeldheid bloot en roept sterke reacties op van uiteenlopende partijen.

GroenLinks-PvdA-leider Jesse Klaver waarschuwde tegen wat hij noemde een “riskant experiment” en kondigde aan dat zijn fractie niet bereid is verantwoordelijkheid te nemen voor de ontstane onzekerheid indien een minderheidskabinet er komt. Aan de andere kant dringt JA21-leider Joost Eerdmans erop aan dat zijn partij meedoet in een centrumrechtse coalitie (VVD, CDA, D66, JA21) om de verkiezingsuitslag recht te doen, maar D66-leider Rob Jetten sluit samenwerking met JA21 vanwege inhoudelijke bezwaren uit. Die weigering levert kritiek op van Eerdmans, die het een gemiste kans noemt.

PVV-leider Geert Wilders richt zijn aanval niet op de machtsverdeling maar op de financiële keuzes die in de stukken staan: door vergrijzing stijgen kosten voor zorg en sociale zekerheid, dus moeten er “keuzes” gemaakt worden. Wilders interpreteert dat als aankondiging van forse bezuinigingen op zorg en sociale voorzieningen. Tijdens het debat bevestigde Jetten niet expliciet dat er wordt bezuinigd, maar sprak hij wel over “vastlopende systemen” en noodzakelijke ingrepen, en verwees naar verdere uitwerking in een volgende fase. Dat voedt zorgen dat maatregelen zoals het terugdraaien van halvering van het eigen risico of versobering van zorg en sociale steun op de agenda staan.

Kortom: het rapport van Buma zette de lijnen uit voor mogelijke samenwerking tussen D66, VVD en CDA, maar leidde meteen tot politieke verruwing: linkse partijen weigeren medeverantwoordelijkheid, rechtse outsiders worden buitengesloten en het debat verschuift al snel naar de potentiële gevolgen voor zorg en sociale zekerheid — met vrees voor bezuinigingen en onzekerheid voor de burger.