Totale capitulatie van Trump: Mislukte oorlog tegen Iran leidt tot ranzige knieval voor Teheran
In dit artikel:
Wat begon als een door haviken in Washington en Tel Aviv verheven bevrijdingscampagne tegen het islamitische regime in Teheran, blijkt volgens dit stuk uitgelopen op een dure en strategische mislukking. De Amerikaanse president Donald Trump beloofde aanvankelijk steun aan de Iraanse bevolking en sprak over naderende vrijheid na de bloedige neerslag van demonstraties, maar concrete resultaten zoals een volksopstand, een Koerdische opstand of regime change zijn uitgebleven. In plaats daarvan staat het huidige bewind onverminderd stevig, zelfs radicaler, na weken van bombardementen en gerichte acties.
Een uitgelekte ontwerptekst van onderhandelaars vormt het symbool van die mislukkingen: de Verenigde Staten zouden bereid zijn de blokkade van Iraanse havens geleidelijk op te heffen en bevroren tegoeden vrij te geven nu Iran de mijnen in de Straat van Hormuz heeft opgeheven. Die concessie wekt vrees dat miljarden terugvloeien naar door Iran gesteunde groeperingen zoals Hezbollah en Hamas, omdat harde eisen zoals het stopzetten van terreurfinanciering en het terugschroeven van het raketarsenaal niet langer dwingend blijken.
Op het kernwapenvlak is er eveneens weinig gewonnen: Iran weigert tot nu toe stevige toezeggingen over zijn voorraden hoogverrijkt uranium — materiaal dat volgens het artikel voldoende is voor meerdere kernkoppen — zolang de oorlog officieel voortduurt. Amerikaanse functionarissen hopen dat verrijkte voorraden naar het buitenland worden gebracht, maar dat belangrijke doel is verre van binnengehaald.
Israël voelt zich buiten spel gezet. Premier Benjamin Netanyahu eist volledige ontmanteling van het nucleaire programma, maar Washington kiest onder druk van economische en politieke gevolgen voor een mager compromis dat volgens critici neerkomt op capitulatie. Iran-experts waarschuwen dat het verlies van westerse afschrikking ertoe kan aanzetten dat Teheran juist versneld richting een atoombom beweegt, in de veronderstelling dat noch de VS noch Israël de wil of capaciteit hebben om dat te verhinderen.
De conclusie van het artikel is hard: de interventie heeft miljarden gekost, talloze levens geëist en de wereldeconomie ontwricht, terwijl het regime in Iran sterker en financieel opgeladen uit de strijd lijkt te komen. Het stuk portretteert de oorlog als een schoolvoorbeeld van mislukte westerse interventiepolitiek en uitte tegelijkertijd kritiek op de goedkeurend berichten in veel mainstream media.