Totale capitulatie: Franse rechter weigert moordenaar van 18-jarige Théo te straffen

maandag, 23 februari 2026 (10:37) - Dagelijkse Standaard

In dit artikel:

In Frankrijk is volgens het besproken artikel recentelijk een rechtszaak geëindigd waarbij de 67‑jarige Senegalees Ousmane Diallo niet strafrechtelijk verantwoordelijk is gehouden voor de dood van de 18‑jarige winkelmedewerker Théo. De man zou Théo hebben neergestoken in een telefoonwinkel na een ruzie over een rekening van ongeveer 93 euro; het slachtoffer overleed ter plaatse. De Franse rechtbank kwalificeerde de dader als ontoerekeningsvatbaar en bepaalde plaatsing in een psychiatrische inrichting in plaats van een gevangenisstraf.

Het stuk gebruikt deze uitspraak om hard te betogen dat de Europese rechtsstaat zou zijn “gedegradeerd”: de auteur presenteert de uitspraak als bewijs van een doorgeschoten mildheid tegenover immigranten en van bevoordeling van daders door rechters en politici. De tekst verwijt media en politiek dat ze dergelijke incidenten bagatelliseren of verzwijgen en koppelt de zaak aan breder verzet tegen asiel‑ en migratiebeleid. Daarnaast bevat het oproepen tot steun en donaties aan de publicatie en pleit het voor strengere grens- en strafmaatregelen.

Belangrijke elementen: wie (dader: Ousmane Diallo; slachtoffer: Théo, 18), wat (fatale steekpartij naar aanleiding van een discussie over een telefoonrekening), waar (Frankrijk), resultaat van de rechtszaak (ontoerekeningsvatbaarheid; psychiatrische plaatsing). Het artikel is sterk politiek en emotioneel gekleurd en gebruikt felle retoriek tegen immigratie en het justitiële apparaat.

Ter context: veel rechtsstelsels kennen de mogelijkheid om iemand wegens geestelijke ontoerekeningsvatbaarheid niet voor langdurige gevangenisstraf, maar voor gedwongen psychiatrische behandeling te plaatsen; dat leidt regelmatig tot maatschappelijke discussie over proportionaliteit, veiligheid en opvang van daders. De zaak en de gerechtelijke kwalificatie blijven politiek en emotioneel beladen en worden in de publicatie gebruikt als argument voor een rigoureuzer migratie‑ en strafbeleid.