Topmodel Hannelore Knuts bekeek docu over wantoestanden in 'America's Next Top Model': "De excuses zijn weinig oprecht"
In dit artikel:
De Belgische topmodel Hannelore Knuts reageert kritisch op de Netflix‑documentaire Reality Check: Inside America’s Next Top Model, die misstanden in de gelijknamige realityreeks uit de jaren 2000 blootlegt. Het programma van Tyra Banks begon in 2003 als een ogenschijnlijke springplank naar de modewereld, maar ontaardde volgens Knuts en de docu in een door sensatie gedreven “afvalrace” waarin productie en kijkcijfers systeemgericht drama aanwakkerden.
De documentaire toont hoe deelneemsters samenwoonden in een huis vol getriggerde confrontaties, en hoe opdrachten steeds extremere grenzen opzochten: modellen moesten poseren alsof ze een eetstoornis of drugsverslaving hadden, ‘ras wisselen’ voor de camera of in gevaarlijke omstandigheden werken. Er zijn schrijnende voorbeelden van kandidaten die onderkoeld, ondervoed of gedehydrateerd raakten, een model met watervrees dat onder water moest poseren en een kandidate die een kogelwond moest simuleren — een scène die pijnlijk aansloot bij het echte verlies van haar moeder. In één berucht incident raakte een deelneemster stomdronken en belandde met een mannelijke deelnemer in de douche; de cameraploeg filmde volgens de docu door toen er sprake was van wankele toestemming.
Tyra Banks en oud‑crewleden spreken zich in de film voor het eerst publiekelijk uit en bieden excuses aan voor bepaalde gebeurtenissen. Banks schuift echter deels de verantwoordelijkheid naar het publiek dat om sensatie vroeg en houdt vol dat zij niet altijd over de inhoud besliste. Knuts noemt deze excuses grotendeels ingestudeerd en ongeloofwaardig; zij ziet het gedrag als symptomatisch voor een systeem dat misbruik en vernedering normaliseerde en zich achter de ‘tijdsgeest’ verschuilt.
Volgens Knuts weerspiegelt ANTM een verhevigde versie van een al aanwezige toxiciteit in de modewereld, maar die sector is volgens haar de afgelopen decennia wél veranderd: er is meer aandacht voor diversiteit, veiligheid en realistische presentatie van het vak. Als presentatrice van Belgium’s Next Top Model probeerde ze die verandering zelf door te voeren door te eisen dat het programma minder ‘uitlach‑tv’ werd en meer aansluiting zocht bij de echte praktijk van modellencarrières.
De documentaire zet een kritisch licht op hoe realitytv grenzen oprekt voor kijkcijfers en roept vragen op over verantwoordelijkheid, toezicht en de mate van oprechtheid van publieke excuses van makers en gezichten van zulke formats.