Tophockeyer Duco Telgenkamp leerde van zijn vriendin over relaties met andere mensen. 'Het was oefenen: hoe hou je rekening met iemand?'

In dit artikel:

Duco Telgenkamp (24) leek na zijn olympische gouden medaille in Parijs alles bereikt te hebben. De Haagse hockeyspits maakte in 2023 zijn entree bij Oranje en werd bij zijn eerste grote toernooi meteen Europees kampioen, topscorer en talent van het toernooi. Een jaar later besliste hij de olympische finale tegen Duitsland in de shoot-out. Zijn uitdagende gebaar naar de Duitse keeper leverde hem daarna kritiek op, maar paste bij zijn onbevangen en zelfverzekerde imago.

Toch bracht de olympische triomf hem niet het verwachte geluk. Tijdens de Spelen vertelde Telgenkamp teamgenoten dat hij wilde stoppen bij het Nederlands elftal. Na Parijs verliet hij daadwerkelijk de selectie en sloeg hij het EK van 2025 over. Hij bleef wel bij Kampong spelen en richtte zich meer op zijn bedrijf, dat workshops en video’s maakt over gezondheid en mentale weerbaarheid.

In die periode onderzocht hij waarom hockey zo’n grote rol in zijn leven had gekregen. Als kind vond hij de sport vooral leuk, maar nadat hij op tienjarige leeftijd de Olympische Spelen had gezien, werd het behalen van de Spelen zijn belangrijkste doel. Telgenkamp zegt dat hij gemakkelijk obsessief wordt en spreekt over een sterke ‘hyperfocus’. Kritiek van zijn vader en de prestatiedruk uit zijn omgeving versterkten die instelling. Daardoor leerde hij hard te werken en druk te verdragen, maar raakte hij ook verwijderd van het plezier in hockey en van zijn teamgenoten.

Bij zijn eerste periode in Oranje had hij moeite met de sociale normen binnen de ploeg. Samen eten, rekening houden met anderen en investeren in relaties waren voor hem niet vanzelfsprekend. Hij stond bekend als eigenzinnig en vroeg vaak waarom dingen moesten, wat hem de bijnaam ‘Doezo’ opleverde. Ook vond hij dat hij zichzelf in de groep niet volledig kon zijn, terwijl hij op het veld juist degene wilde blijven die risico’s neemt en zich nergens door laat afremmen.

Tijdens zijn afwezigheid is volgens Telgenkamp iets veranderd. Zijn vriendin Lièna, die psychologie studeert en zelf op hoog niveau tennis speelde, hielp hem beter rekening te houden met anderen en gevoelens toe te laten. Ook sprak hij met bondscoach Jeroen Delmee over zijn prestatiedrang. Daardoor ontstond meer begrip tussen hen. Ploeggenoten merkten bij een trainingskamp dat Telgenkamp opener was geworden en zich meer als onderdeel van het team opstelde. Hij wil zichzelf blijven, maar nu met positiviteit, humor, energie en aandacht voor anderen.

Een bezoek aan Parijs met zijn vriendin werd een belangrijk keerpunt. Hij verwachtte dat hij definitief afstand van hockey zou voelen, maar merkte juist dat hij trots was op wat hij had bereikt. Die trots maakte de sport opnieuw aantrekkelijker en bracht hem terug bij Oranje. Dit weekend begint hij in het Amsterdamse Wagenerstadion aan zijn eerste WK.

Telgenkamp zegt dat hockey zelf hem nog altijd niet voortdurend plezier geeft; doelpunten en vooral de samenwerking met het team doen dat wel. Hij geniet inmiddels meer van gezamenlijke momenten buiten het veld, zoals gesprekken en muziek in de kleedkamer. Op zijn controversiële gebaar tegen de Duitse keeper kijkt hij met begrip voor zijn toenmalige emoties terug. Onder dezelfde omstandigheden zou hij het waarschijnlijk opnieuw doen, zegt hij, mogelijk zelfs met nog meer trots.