Tjerk (53) uit Meppel vangt in zijn huis vluchteling Osman (20) op. 'Het heeft mijn leven verrijkt'

In dit artikel:

Tjerk Riemersma (53) uit Meppel biedt sinds kort onderdak aan Osman (20), een jonge vluchteling uit Saoedi-Arabië met Eritrese roots. Osman kwam op 17-jarige leeftijd zonder paspoort en alleen naar Nederland en verbleef eerst in een asielzoekerscentrum in Hoogeveen, waar hij een kamer deelde met drie oudere mannen. Door het gebrek aan rust en privacy zocht hij een gastgezin via Takecarebnb, een organisatie die vluchtelingen met een verblijfsstatus koppelt aan Nederlandse gezinnen.

Tjerk, zelf oud-voetballer bij FC Meppel, werd geraakt door Osmans verhaal en nodigde hem uit om te komen ‘proeflogeren’. De klik was er meteen; Tjerk richtte een eigen kamer in voor Osman en zorgde ervoor dat hij zich thuis voelde, met bijvoorbeeld een zitplek en een tv. Al snel groeide Osman uit tot een volwaardig lid van het gezin: hij eet mee, helpt met kleine klusjes en voert Afrikaanse toetjes voor hen uit. De proefperiode van drie maanden is inmiddels verlengd, mogelijk blijft Osman nog langer.

Osman volgt een mbo-opleiding zorg en welzijn in Hoogeveen en voetbalt bij MSC, zijn geliefde club. Tjerk merkte op dat cultuurverschillen zichtbaar werden, zoals het feit dat Osman zijn verjaardag niet viert en een aanstaande vrouw via familie geregeld heeft. Beide wonen zij samen in een sfeer van wederzijds respect; Tjerk ondersteunt Osman ook tijdens de ramadan door ‘s avonds een maaltijd klaar te zetten.

Tjerk benadrukt dat het opvangen van een statushouder geen heldendaad maar een vanzelfsprekendheid is, mits er ruimte is in huis, in het hart en een beetje in de portemonnee. Hij pleit voor betere financiële ondersteuning voor gastgezinnen, omdat zij wel kosten maken zonder vergoeding. Zelf doet hij dit vanuit christelijke overtuiging en maatschappelijke betrokkenheid; hij helpt ook in een Oekraïens weeshuis via de stichting Small Miracles.

Voor Tjerk en zijn vrouw voelt het integreren van Osman niet als een opoffering maar als verrijking van hun leven. De aanwezigheid van Osman brengt meer gezelligheid aan tafel en herinnert Tjerk aan zijn vaderschap. Ook de jongste dochter waardeert haar nieuwe ‘broer’, ondanks het gemis dat Osman voelt van zijn familie. Samen vormen zij een warm en ondersteunend gezin, dat een veilige thuisbasis biedt voor een jonge vluchteling die op zoek is naar een stabiele toekomst.