Tippelzone is weg uit Groningen, maar tippelen gebeurt nog volop. 'Ze hadden die zone nooit moeten sluiten'
In dit artikel:
In Groningen blijft straatprostitutie ondanks het opheffen van de officiële tippelzone aan de Bornholmstraat in 2019 nog steeds wijdverbreid aanwezig. Prostituees verspreidden zich vervolgens door de stad, terwijl tippelen al zes jaar verboden is. Marjanna, die sinds haar veertiende in het vak werkt, benadrukt dat zij en haar collega’s noodgedwongen doorgaan, onder meer om hun verslavingen te kunnen financieren. Hulpverleners en betrokkenen uit de podcastserie ‘De Verdwenen Vrouwen’ van Radio Ramkraak vinden dat het sluiten van de tippelzone een fout was; het illegale karakter van hun werk brengt hen juist in gevaar en zorgt voor onduidelijkheid over hun werkomstandigheden.
In de jaren negentig was de situatie rondom straatprostitutie extreem problematisch met jaarlijks moorden op tippelaarsters en weinig oplossende politie-inspanningen. Dit leidde in 1998 tot de opening van een legale tippelzone aan de Bornholmstraat, ondanks weerstand van lokale ondernemers. Daar konden vrouwen veilig samenkomen in een zogenaamde ‘huiskamer’ met medische voorzieningen, hoewel de gemeente er niet openlijk voor uit wilde komen. Het verdwijnen van tippelaarsters zoals Marian Kusters en Jolanda Meijer, waarvan sommige zaken nog steeds onopgelost zijn, zorgt nog altijd voor angst binnen de gemeenschap. Vrouwen durven nauwelijks informatie te delen uit vrees voor hun eigen veiligheid.
Maatschappelijk werker Froukje Algera en belangenbehartiger Gonnie Lemckert benadrukken dat het gedwongen verdwijnen van de tippelzone vrouwen kwetsbaar maakt en terugbrengt naar een gevaarlijke situatie vergelijkbaar met de jaren negentig. De illegaliteit zorgt er bovendien voor dat de vrouwen moeilijker hulp kunnen krijgen en minder overzicht is wie de klanten zijn. Prostituees zoals Marianna vinden het stigmatiserend dat hun werk als mensonterend wordt gezien, terwijl zij het gewone arbeid vinden. De podcast onthult hiermee niet alleen de schrijnende situatie van straatprostituees in Groningen, maar zet ook vraagtekens bij het gemeentebeleid en het brede maatschappelijke denken over deze kwetsbare groep.