Tijdens de Winter Popp-en-route in Meppel zijn niet de mensen, maar de dingen de baas

In dit artikel:

In Meppel vindt momenteel de Winter Popp-en-route plaats: een vierdaags pocketfestival waarin poppenspel, object- en beeldend theater korte, intense voorstellingen presenteren aan kleine publieken die zich overgeven aan verbeelding. Het evenement loopt nog tot en met 30 december en brengt per ronde drie voorstellingen van ongeveer twintig minuten op drie verschillende locaties in de binnenstad; in totaal treden vijftien gezelschappen op voor groepen van circa veertig bezoekers.

Op de openingsdag trad Ida van Dril op met Lady M, een poppenspelachtige, feministische bewerking van Shakespeare’s Lady Macbeth. Van Dril gebruikt een pop om het dubbelzinnige innerlijk van een vrouw te tonen die onzichtbaar en ondergeschikt wordt gehouden door haar partner en door de mythe van de generaal Macbeth — een voorstelling waarin humor en schrale onzekerheid elkaar afwisselen. Tijdens haar optreden speelde ze ook in op een hardnekkige running gag in theaterkringen over “spelen in Meppel”, waarmee makers op een ironische manier de tegenstelling tussen de Randstad en provincie bespotten. Van Dril heeft eerder in Meppel gespeeld, onderstreept daarmee de hechte band tussen makers en deze plek.

Meppel profileert zich al bijna veertig jaar als een Nederlandse hotspot voor poppenspel en aanverwante disciplines; elke twee jaar is er het grotere festival Puppet International. De Winter Popp-en-route is een compacte aanvulling daarop en biedt makers een podium in intieme, vaak onverwachte locaties — van zaaltjes in centrumplekken tot de kelder van een kerkelijk ontmoetingscentrum en een gymzaal van een voormalige school.

Voorbeelden van andere acts zijn Handschrift van Marc Schnittger en Arne Bustorff, waarin traditionele handpoppen in losse scènes alledaagse en absurdistische taferelen tonen — van dans op Miles Davis tot een wachtende rij bij een toilet — en When I Will Be a Kid van Kiko Lopez, een woordloos dans- en mimestuk over terugkeer naar kinderlijke verwondering, uitgevoerd in een gymzaal en gekenmerkt door speelse interacties met objecten zoals een lampenkap. Livewerking en het fysieke nabijheid van de poppen en objecten maken deze voorstellingen vaak intenser en compacter dan wat in recensies op papier leesbaar is; het vraagt van het publiek de bereidheid om te geloven dat geen mens maar een ding het initiatief neemt.

De Winter Popp-en-route is bedoeld voor toeschouwers die zin hebben in kleine, gelaagde theaterbelevenissen en wil het ambacht van figurentheater en objectspel levend houden in een stad die dat theatertraditioneel hoog in het vaandel heeft staan. Kaarten en praktische informatie zijn te vinden via de website van Puppet International.