Tijd om zaken te doen: wie heeft de economische overhand in de gesprekken tussen Trump en Xi?
In dit artikel:
Donald Trump en Xi Jinping voeren deze week in China tweedaagse gesprekken waarin economische en geopolitieke belangen samenkomen. Voor het eerst in bijna tien jaar ontmoet een zittende Amerikaanse president zijn Chinese ambtgenoot weer op Chinese bodem. Trump arriveerde woensdag met een grote Amerikaanse bedrijfsdelegatie, onder wie Boeing-topman Kelly Ortberg, en wil vooral snel resultaten boeken op handelsterreinen die Amerikaanse kiezers raken: sojabonen, rundvlees en vliegtuigen (de zogenoemde “three B’s”). Een herstel van Chinese importstromen naar Amerikaanse boeren en een mogelijk enorm Boeing-contract (er wordt over 600 toestellen gespeculeerd) staan hoog op zijn lijstje — belangrijk in aanloop naar de tussentijdse verkiezingen.
Trump kan druk uitoefenen door opnieuw dreigingen met hogere importheffingen uit te spreken, maar het is de vraag of dat Xi veel kan schelen. De VS legden al veel tarieven op, waarna de Chinese export naar Amerika met bijna 29 procent daalde. Tegelijk groeide de totale Chinese uitvoer: China heeft markten verlegd naar Europa en andere Aziatische landen en weet bovendien via fabrieken in Mexico nog steeds veel goederen in de VS te krijgen.
De oorlog in het Midden-Oosten levert vooralsnog geen ernstige olie-tekorten voor China op; het land heeft grote olievoorraden opgebouwd (Bloomberg noemde circa 1,4 miljard vaten). Sterker nog: hogere zorgen over olie stimuleren de wereldwijde vraag naar windmolens, zonnepanelen en elektrische auto’s — sectoren waarin China wereldwijd dominant is. Politiek gezien kan China bovendien profiteren als Amerikaanse relaties met traditionele bondgenoten verslechteren.
Toch is Xi niet zonder zorgen. De binnenlandse economie blijft zwak: de vastgoedcrisis sinds 2021 heeft spaargedrag en consumptie gedrukt, jongeren kampen met werkloosheid en de binnenlandse vraag is pover. Daardoor hangt veel van de groei af van export, wat China kwetsbaar maakt als de wereldvraag zou afnemen — iets dat door olie-gedreven inflatie reëel is.
Gevolg: Xi zoekt vooral stabiliteit — geen verdere escalatie in handelsconflicten en geen extra verstoringen van de olievoorziening — zodat consumentenvertrouwen niet verder daalt en buitenlandse kopers voldoende koopkracht houden voor Chinese producten. Trump heeft extra drukpunten (boeren en bedrijven), maar zijn internationale isolement en het sterke belang van China in andere markten en strategische sectoren beperken zijn machtspositie. Beide leiders hebben dus iets te winnen én te verliezen; het bezoek draait om afwegen van die wederzijdse kwetsbaarheden.