Tienduizenden psychiatrische patiënten na behandeling uit zicht hulpverleners

In dit artikel:

De behandeling van zeker 60.000 mensen met een ernstige psychiatrische aandoening levert in ggz-instellingen onvoldoende resultaat op. Daardoor raakt ongeveer een kwart van deze volwassenen buiten beeld van zorgverleners, blijkt uit een analyse in opdracht van de Nederlandse ggz.

Een belangrijk probleem ontstaat na ontslag uit een instelling. Zonder goede begeleiding kunnen schulden, gemiste betalingen of andere praktische problemen uitgroeien tot een crisis. Sommige patiënten hebben geen woning en belanden op straat, waardoor ze opnieuw in crisis raken en vaak weer acuut worden opgenomen. Ook mensen met psychische problemen die na een gevangenisstraf vrijkomen, raken geregeld dakloos; volgens het rapport zit minstens de helft van hen binnen twee jaar opnieuw vast.

Voor mensen met ernstige psychiatrische aandoeningen zijn sociale huurwoningen schaars. Jaarlijks zijn er naar schatting 3980 nodig, terwijl er gemiddeld slechts 1300 beschikbaar komen. Dakloosheid maakt het bovendien moeilijker om patiënten terug te vinden en structureel te helpen.

FACT-teams bieden zogenoemde bemoeizorg: zij zoeken patiënten actief op en blijven betrokken, ook wanneer het tijdelijk goed gaat. Sinds de zorg hervormingen van 2015 is deze zorg echter niet meer wettelijk verplicht voor gemeenten. De financiering is verdeeld over gemeenten, zorgverzekeraars en het Rijk, waardoor onder meer het opsporen van dakloze patiënten nauwelijks wordt vergoed.

De Nederlandse ggz pleit daarom voor wettelijke beschikbaarheid van bemoeizorg in elke gemeente en voor begeleiding door hulpverleners bij iedere overgang van zorg. De Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie en de vier grote steden steunen die oproep en vragen om een duidelijk financieel kader.