Thorbeckeprijs wordt een lachertje: Ghetto-Jimmy Dijk genomineerd, terwijl taalmeester Martin Bosma wordt genegeerd
In dit artikel:
De Thorbeckeprijs voor politieke welsprekendheid, die vandaag wordt uitgereikt, leidt volgens de auteur tot opwinding en verontwaardiging omdat de genomineerden volgens hem een belediging zijn voor taal en politiek debat. Op de shortlist staan Rob Jetten (D66), Ingrid Coenradie (JA21) en SP-leider Jimmy Dijk. De schrijver vindt dat deze selectie de plank misslaat en wijst erop dat Martin Bosma (PVV) opvallend ontbreekt, ondanks dat zelfs voormalig D66-leider en huidige burgemeester Alexander Pechtold publiekelijk zei dat Bosma ook in aanmerking had mogen komen.
De kritiek richt zich per kandidaat: Jimmy Dijk wordt neergezet als een rauwe, straattaalachtige spreker die met platte oneliners werkt — het voorbeeld waarmee Dijk Geert Wilders zou hebben uitgemaakt voor een “Clown Bassie” — en volgens de auteur geen voorbeeld is van Thorbeckiaanse welsprekendheid. Ingrid Coenradie wordt verweten haar kiezers en PVV te hebben verraden om staatssecretaris te kunnen worden en wordt ten onrechte geprezen omdat ze ambtelijke bezuinigingsteksten “helder uitlegde”. Rob Jetten krijgt het stempel van gearticuleerde, maar volgens de columnist lege, D66-retoriek: een ingestudeerde spreekpop zonder originaliteit.
Tegelijk wordt Martin Bosma gepresenteerd als de gemiste kans: een woordkunstenaar die, zo claimt de tekst, jarenlang de scherpe tong en de speeches van Geert Wilders heeft voorbereid, die taal weet te framen én die recent op discutabele wijze is weggestemd als Kamervoorzitter. Het weglaten van Bosma wordt door de auteur gezien als politiek gemotiveerd en als bewijs dat de jury zich door het establishment laat leiden. De Thorbeckeprijs zou zo volgens de schrijver zijn veranderd in een “poedelprijs” voor een politiek correcte elite die bekwaamheid verwart met deugdrift.
De bijdrage eindigt met een politiek geladen oproep: het establishment zou kwaliteit en andersdenkenden buitensluiten, en lezers worden aangespoord in verzet te komen en een petitie te tekenen — onder meer verbonden aan thema’s als de bescherming van het ongeboren kind. Kortom: een fel gekleurde opiniestuk dat de selectie van genomineerden scherp aanvalt en Bosma als de ware meestertaalman opvoert.