This is Not a Murder Mystery is wél een moordmysterie, met een lekker surrealistisch sausje

In dit artikel:

In 1936 verzamelen een serie surrealistische kunstenaars in een Engels landhuis op uitnodiging van de excentrieke lord James: onder anderen René Magritte (gespeeld door Pierre Gervais), Salvador Dalí met zijn vrouw Gala, Max Ernst en fotografen als Lee Miller en Man Ray. Wat als een decadent, absurd feestje begint — inclusief bizarre spelletjes en provocaties — verandert al snel in een moordzaak als performancekunstenaar Sheila Legge vermoord wordt gevonden.

De serie This is Not a Murder Mystery (zes afleveringen, Belgische productie) plaatst Magritte centraal: hij wordt in het eerste deel wakker naast het dode slachtoffer, beide met een doek over het hoofd — een directe verwijzing naar Magrittes schilderij Les amants. Dat werk lijkt nooit getoond te zijn, wat de vraag opwerpt hoe de moordenaar het motief kende. De titel van de serie speelt op zijn beurt met Magrittes beroemde bedenksel over beelden en woorden; ondanks de ontkennende formulering is dit duidelijk een klassiek whodunnit.

Politie-inspecteur Thistlethwaite (een ouderwetse, hooghartige figuur) en de slimme agente Quant leiden het onderzoek, waarbij vrijwel elke gast verdacht wordt—zeker nadat er een tweede dode valt. De plot volgt het Agatha-Christie-ritueel: een besloten gezelschap, veel verdachtmakingen en aanwijzingen voor de kijker om zelf te puzzelen, met af en toe een moderne Knives Out-sfeer.

Uiteindelijk vergt de ontknoping veel uitleg; het is een traditioneel, onderhoudend moordmysterie verrijkt met surrealistische humorelementen en insiderknipoogjes naar de kunstwereld. Voor wie van klassieke puzzels met een artistieke twist houdt, biedt de serie precies dat.