Thérèse Boer na het overlijden van man en Librije-chef Jonnie. 'Ik mis de man met wie ik altijd wakker werd'
In dit artikel:
Eind deze maand is het een jaar geleden dat topchef Jonnie Boer (1965-2025) overleed tijdens een verblijf op Bonaire aan een fatale longembolie. Op maandag 13 april verschijnt het eerbetoon Puur Jonnie, een boek met verhalen, interviews en recepten dat zijn culinaire nalatenschap documenteert. Joël Broekaert zorgde voor de interviews; Nelson Tanate, de huidige chef van De Librije, leverde de recepten. Het boek is uitgegeven door Nijgh & van Ditmar (272 pagina’s, €77).
Jonnie Boer stond aan de wieg van een nieuw culinair denken in Nederland: lang voordat ‘locavore’ een begrip was, kookte hij consequent met lokale en seizoenproducten. Zijn zoektocht naar smakelijke ingrediënten in de natuur en het leren meegeven van die kennis aan jongere chefs maakte hem een voortrekker voor de moderne Nederlandse gastronomie. Onder zijn leiding groeide De Librije uit tot een internationaal erkend restaurant: Boer en zijn vrouw Thérèse namen het restaurant in Zwolle over in 1993, kregen datzelfde jaar de eerste Michelinster, een tweede in 1999 en de derde in 2004. In 2015 verhuisde De Librije van het historische pand aan de Zwolse gracht naar het Spinhuis, de voormalige vrouwengevangenis een paar honderd meter verderop.
Het overlijden van Jonnie trof niet alleen zijn directe familie maar de hele culinaire wereld. Thérèse Boer-Tausch (geboren 1971), zijn echtgenote en jarenlang gastvrouw en sommelier, beschrijft de eerste maanden na zijn dood als intens en door media-aandacht gekenmerkt. Om dichter bij elkaar te blijven wonen kochten zij en hun kinderen een huis met drie appartementen: Thérèse woont in het middelste, Jimmie (2000) en Isabelle (2003) hebben elk een eigen appartement boven en onder haar. De familie werkt samen aan het voortzetten van de zaak; naast hun rollen binnen De Librije zijn de kinderen betrokken bij de opening van een wijnbar in de stad, gepland voor begin mei.
In praktijk en cultuur van De Librije ligt een belangrijk deel van Jonnies nalatenschap: een werkklimaat zonder geschreeuw, gericht op rust, overleg en het ontwikkelen van talent. Thérèse schetst hoe Jonnie medewerkers persoonlijk begeleidde — vaak bij het ‘kanon’ voor de oude Librije — en hoe hij mensen verplaatste naar andere taken als dat betere resultaten opleverde. Die zachte, sturende aanpak droeg bij aan de duurzame ontwikkeling van veel chefs die later hun eigen succesvol restaurant begonnen.
De culinaire leiding is na Jonnies dood soepel overgegaan naar Nelson Tanate, die al jaren een centrale rol in de keuken vervulde. Dankzij hem behield De Librije de drie sterren en hij combineert naar verluidt duidelijk wat hij van Jonnie leerde met zijn eigen visie. Thérèse blijft het gezicht van de bediening en de wijnkaart; hard werken en aanwezigheid in het restaurant helpen haar bij het rouwproces. Ze benadrukt dat zij zelf nooit van koken hield maar van gastvrijheid, proeven en wijn — kwaliteiten die ze ook in het bedrijf inzet.
Persoonlijke anekdotes maken de portrettering in Puur Jonnie menselijk: de coverfoto toont Jonnie in een klein bootje tussen waterlelies, duidelijk op zijn plek in de natuur; op Bonaire vond hij rust en kon hij even verlost zijn van de tinnitus die hem de laatste jaren parten speelde. Het boek bevat ook een ‘stamboom’ van oud-medewerkers die zelfstandig succesvolle restaurants startten, en belicht daarmee Jonnies invloed op de bredere horecascene.
Puur Jonnie is gepositioneerd als een hommage aan een chef die de Nederlandse gastronomie mee vormgaf, en tegelijk als een familieverhaal over verlies, voortgang en de manier waarop een restaurant door de generaties heen kan voortleven.