Thérèse Boer, jaar na overlijden Jonnie: 'Je wordt alleen wakker, ergens hoop je dat hij naast je ligt'
In dit artikel:
Topkok Jonnie Boer overleed vorig jaar op 60‑jarige leeftijd onverwacht aan een longembolie tijdens een verblijf op Bonaire. Zijn vrouw Thérèse (54) keerde binnen enkele weken langzaam terug naar het Zwolse restaurant De Librije, waar ze een klein ritueel heeft: via de achteringang stilstaan bij de plek waar Jonnie vaak met zijn kruiden stond. “Het verdriet is er elke dag,” zegt ze over het rouwproces, maar ze leert er langzamerhand mee omgaan.
De familie zoekt bewust steun bij elkaar. Thérèse, zoon Jimmie en dochter Isabelle wonen sinds kort weer samen in een pand aan de stadsgrachten; ieder heeft een eigen verdieping zodat er zowel privacy als nabijheid is. Jimmie trok zich vorig jaar terug en reisde twee maanden naar Thailand om te kickboxen en zijn hoofd leeg te maken. Isabelle (22) is druk met de voorbereidingen van Wijn Boer, een nieuwe wijnbar van de familie in het centrum van Zwolle die op 1 mei opent en al honderden reserveringen heeft voor de eerste maand. Het gezamenlijke project geeft hen volgens Thérèse nieuwe energie: “Het geeft goede kracht. Je merkt dat weer lekker bezig zijn met ons vak goed voor ons is.”
Werk bij De Librije speelt een grote rol in de rouwverwerking. Thérèse bouwde haar uren gefaseerd op — ze begon met een uur per dag en voegde later telkens tien minuten toe — en vond troost in het contact met gasten en het personeel. Waar Jimmie aanvankelijk moeite had om in het restaurant te zijn omdat alles aan zijn vader herinnerde, voelt Thérèse Jonnie juist sterk aanwezig in die omgeving. Ze waardeert dat bezoekers over Jonnie praten: “Door met gasten over hem te praten, leeft hij ook voort.” Chef-kok Nelson Tanate runt de keuken en kreeg lof van de familie; angst voor annuleringen bleek onterecht.
Soms ontdekt Thérèse nieuwe, verrassende verhalen over Jonnie via interviews die voor een boek werden gehouden, zoals een anekdote over vuurwerk in de kelder van het oude pand dat zij eerst niet kende. Ze ervaart ook kleine tekenen die ze aan Jonnie koppelt — het veelvuldig tegenkomen van het getal 14, zijn favoriete rugnummer, en het geluid van een koekoek dat haar troost geeft.
Om de eerste sterfdag niet alleen binnen Nederland door te brengen, maakt Thérèse deze week met haar kinderen en goede vrienden een reis van zes dagen naar Peru. Ze bezoeken Maido, het gerenommeerde restaurant, en de heilige vallei van de Inca’s in de hoop daar extra spirituele connectie te voelen. Thérèse neemt het paspoort van Jonnie mee zodat hij symbolisch bij hen is.
Al met al geeft de combinatie van familie, werk en nieuwe projecten de familie Boer houvast in het eerste jaar na het overlijden van Jonnie. Ze verwerken het verlies op hun eigen manieren, maar zoeken daarbij bewust elkaar op en vinden kracht in herinneringen en gezamenlijke bezigheden.