Thee met Theodora: De pedoring bestond, maar de 'helden' bleken klanten

In dit artikel:

De columnist begint met een zelfkritische toon: zelfs complotrechts verdient een klein beetje krediet omdat hun wilde claims over machtsmisbruik onverwacht aansluiting vonden bij de feiten rond Jeffrey Epstein. Waar QAnon en aanverwante mythes lange tijd minderheden en randgroepen aanwijzen als de bron van moreel verval, blijkt uit de Epstein-dossiers juist dat het om rijke, machtige mannen gaat — mensen die denken dat regels niet voor hen gelden.

De tekst zet scherp af tegen de mythe van Trump als reddende prins: in plaats van de pedo‑elite te bestrijden, blijkt hij eerder binnen die kringen thuis te horen. De kritiek richt zich breder op een politieke en culturele conservatieve stroming (genoemd worden onder anderen Matt Walsh en Pearl Davis) die pleit voor het terugdraaien van vrouwenrechten — geen echtscheiding, jong trouwen, veel kinderen — een strategie die volgens de columnaires gericht is op het vormen van gehoorzame, makkelijk te controleren burgers. Door mensen al jong te binden aan traditionele rollen wordt tegenspraak moeilijker en behoudt de machtselite controle.

Ook het taalgebruik wordt ontleed: termen als “genderideologie” worden gebruikt om empowerment en economische zelfstandigheid te delegitimeren, terwijl gedragingen van invloedrijke mannen als “natuurlijk” worden weggezet. De auteur legt hypocrisie bloot — milieuvervuilende, comfortabele levenswijzen gaan samen met het prediken van een retour naar een zogenaamde natuurlijke orde.

Slotboodschap: wie blijft wijzen naar dragqueens, migranten of genderdebatten, en daardoor niet kijkt naar wie werkelijk macht heeft, doet actief mee met het beschermen van het systeem dat misbruik mogelijk maakt. Zich afzijdig houden is volgens de column geen onwetendheid maar een bewuste loyaliteit aan een macht die zichzelf in stand houdt, zelfs ten koste van kinderen.