Theatermaker Ellen Dikker: 'Het is belachelijk dat er een sfeer is ontstaan waarbij sociale huurders losers zijn'

In dit artikel:

Theatermaker en schrijfster Ellen Dikker vertelt in een interview met Robert Vuijsje over Amsterdam als stad die snel verandert en steeds exclusiever wordt. Ze woont met haar gezin in een sociale huurwoning in de Jordaan, midden tussen dure koopwoningen, en kijkt daar nuchter naar: volgens haar is het absurd dat sociale huurders worden weggezet als mislukkelingen, terwijl ze zelf prima leeft.

Dikker beschrijft hoe haar kinderen opgroeiden in een buurt en op scholen die in korte tijd totaal veranderden. Waar de crèche en basisschool eerst nog een relatief informele, creatieve sfeer hadden, kwamen er later steeds meer expatgezinnen, artsen en advocaten, met meer controle, angst en regels. Ook bij Ajax, waar haar zoon voetbalde, zag ze hoe sterk mensen langs sociale en etnische lijnen naast elkaar bleven staan. Dat vond ze ongemakkelijk en onveilig voor jonge kinderen, maar het leverde haar wel stof op voor een column.

In haar nieuwe roman, De Boomerclub, onderzoekt ze een latere levensfase: wat gebeurt er als kinderen minder zorg vragen en je ineens opnieuw tijd voor jezelf hebt? Het boek draait om een vrouw van 52 die haar leven opnieuw moet uitvinden. Dikker noemt het een pleidooi om je “eigen middelmaat” te accepteren: niet iedereen belandt aan de top, en dat hoeft ook niet. De roman sluit aan bij haar eigen leven, waarin ze leert dat “later” eigenlijk nu is.