The six stages of holiday-making

In dit artikel:

Tijdens de zomervakantie doorlopen kantoormedewerkers volgens deze satirische beschouwing een voorspelbare reeks fases. Eerst bereiden ze zich gejaagd voor, werken urgente zaken af en beweren ze dat collega’s hen altijd mogen bellen, terwijl ze hun telefoon zelf blijven controleren. Daarna proberen ze overdreven hard te ontspannen, onder meer met door AI aanbevolen uitstapjes, maar raken ze juist gespannen doordat ze hun vrije tijd optimaal willen benutten.

Geleidelijk laten ze werk los. Ze beantwoorden minder berichten, zetten uiteindelijk een automatisch antwoord aan en beseffen hoeveel dagelijkse taken eigenlijk niet van hen afhangen of weinig betekenis hebben. In de daaropvolgende, bijna euforische fase genieten ze van uitslapen en afstand van kantoor. Ze lachen om hun vroegere werkleven, dromen van emigreren of een ander beroep en denken na over vervroegd pensioen.

Tegen het einde van de vakantie keert de motivatie terug. Ze willen bij hun terugkeer strenger prioriteren en hebben ideeën om vergaderingen te verbeteren. Die voornemens verdwijnen echter snel zodra ze weer op kantoor zijn. Na talloze gesprekken over de vakantie, een vollopende agenda en een groeiende e-mailstroom vervallen ze in hun oude gewoonten. De cyclus eindigt zoals hij begon: met vermoeidheid en het dringende gevoel opnieuw vakantie nodig te hebben.