Ter Apel, het Rode Kruis en een definitiekwestie over waanzin

In dit artikel:

Het aanmeldcentrum in Ter Apel stond begin juli opnieuw centraal in de discussie over de Nederlandse asielopvang. Op 10 juli vertrokken het Rode Kruis en Vluchtelingenwerk er tijdelijk, omdat zij de veiligheid van hulpverleners en asielzoekers niet langer konden garanderen door overlast en incidenten. De organisaties gebruikten hun vertrek meteen om meer structurele opvang en een betere verdeling van asielzoekers over gemeenten te eisen. Kort daarna riep asielminister Bart van den Brink gemeenten opnieuw op om opvangplekken aan te bieden en verklaarde hij het gebied rond Ter Apel tot veiligheidsrisicogebied.

In de tussentijd kwam ook de Raad van State met een advies tegen het intrekken van de Spreidingswet, die gemeenten verplicht mee te werken aan de opvang van asielzoekers. Volgens de raad zou voortdurende discussie over die wet de uitvoering schaden en kan beperking van de instroom alleen via een politieke afweging worden beslist. De auteur beschrijft dat geheel als een politiek spel waarin organisaties, rechters en bestuurders vooral verantwoordelijkheid doorschuiven, terwijl de opvangcrisis en de spanning rond Ter Apel blijven voortbestaan.