Klap voor alzheimerpatiënt: grote twijfels bij werking nieuw medicijn, middel wordt daarom niet vergoed

In dit artikel:

Het nieuwe alzheimermedicijn Leqembi (werkzame stof lecanemab) wordt in Nederland niet vergoed, wat bij veel patiënten en mantelzorgers tot teleurstelling leidt. De beslissing — genomen binnen het Nederlandse vergoedingskader — betekent dat mensen met beginnende alzheimer die voor behandeling in aanmerking komen niet automatisch worden geholpen via de basisverzekering en dus vaak zelf voor hoge kosten zouden komen te staan of alleen via onderzoeksprogramma’s toegang krijgen.

Leqembi is een monoklonaal antilichaam dat gericht is op het verwijderen van amyloïde‑plaques in de hersenen; klinische onderzoeken lieten een vertraging van cognitieve achteruitgang zien, maar die effecten zijn beperkt en de behandeling brengt ook risico’s met zich mee (zoals hersenoedeem en bloedinkjes). De discussie rondom de afwijzing draait vooral om die wissel tussen relatief bescheiden klinisch voordeel, veiligheidsvragen en een hoge prijs, waardoor zorgautoriteiten en verzekeraars het middel niet als kosteneffectief achten voor brede vergoeding.

De uitkomst leidt tot maatschappelijke en ethische discussie: patiënten- en belangenorganisaties roepen om meer toegang en betere prijsonderhandelingen, terwijl medici en beleidsmakers wijzen op de noodzaak van stevige bewijsvoering en betaalbaarheid. Voor nu rest patiënten de optie om privé te betalen, deel te nemen aan klinische trials of te wachten op herziening van de beslissing als aanvullende gegevens of prijsaanpassingen komen. Het debat over Leqembi illustreert de bredere vraag hoe zeldzame, dure innovatieve behandelingen met beperkte winst moeten worden gewogen binnen de publieke zorg.