Tea Nijnuis oet Paais: 'Wat is der nou mooier as je streektaol?'

In dit artikel:

Tea Nijnuis (72) woont haar hele leven in Paais (gemeente Noordenveld) en is een gedreven pleitbezorger van het Drèents. Haar creatieve loopbaan begon op de ulo, waar ze gedichtjes schreef; meer dan dertig jaar geleden stuurde ze op aanraden van een buurman haar eerste gedicht naar een lokale krant. Dat gedicht – over de veelheid aan gepraat op begrafenissen – ligt nog altijd op haar schrijftafel. Sindsdien publiceerde ze drie dichtbundels en schrijft ze ook korte verhalen.

Opgegroeid aan de rand van het Bunnerveen, heeft ze levendige jeugdherinneringen aan veenontginning en regelmatige brandjes in de turflagen. Thuis werd plat gesproken; op de kleuterschool leerde ze pas Nederlands, met daarbij een komische vergissing die haar nog vrolijk stemt. Die mengeling van taal en herinnering speelt een grote rol in haar werk en optredens.

Nijnuis treedt veelvuldig op: als onderdeel van het duo De Sara’s bracht ze liedjesprogramma’s in regionale verzorgingscentra en bij verenigingen zoals Vrouwen van Nu, en tegenwoordig werkt ze samen met Henk Nijkeuter in een voorstelling genaamd ‘Dubbel nij in het Drèents’. Ze schrijft zelf dialectliedjes (vaak op bekende melodieën) over alledaagse thema’s—van kinderjaren tot het veranderende vrouwelijk ondergoed—en leest met plezier teksten vol verbasterde Drentse woorden voor.

Als streektaalambassadeur van Noordenveld voor het Huus van de Taol zet ze zich jarenlang in om het Drèents onder de aandacht te brengen. Ze ziet dialect als een verbindende factor: „Wat is der nou mooier as je streektaol, daj an de mèensen heuren kunnen waor ze vandaon kommen?” Naast haar culturele werk werkte Nijnuis jaren bij de gemeente Paais, zat acht jaar in de gemeenteraad van Noordenveld en is ze inmiddels oma van vier kleinkinderen. Haar inzet illustreert hoe persoonlijke herinnering, humor en podiumwerk samenkomen in het behoud en de promotie van regionale taal en identiteit.