„Te veel speelgoed, te veel gekheid, te veel prikkels: elk "te veel" werkt verwarrend in de kinderziel"

In dit artikel:

Dr. W. Aalders benadrukt in De Wachter Sions het belang van een stabiel gezinsleven voor de ontwikkeling van kinderen. Vertrouwde gezichten, een vast ritme, eenvoud en vooral de betrokkenheid van de moeder leggen volgens hem de basis voor hun verdere geestelijke en persoonlijke vorming. Kinderen hebben rust en tijd nodig om Bijbelse verhalen en fundamentele noties als goed en kwaad te verwerken. Te vroege opvang en een overvloed aan prikkels, speelgoed en onrust kunnen volgens Aalders hun concentratie en innerlijke ontwikkeling schaden. Het gezin noemt hij, in aansluiting op Genesis 3:15, de beschermende “burcht” van moeder en kind.

In een ander fragment bespreekt dr. James White de vraag hoe een goede God menselijk lijden kan toestaan, naar aanleiding van de overstromingsramp in Nepal. Hij stelt dat veel Amerikaanse christenen een te sentimenteel gods- en mensbeeld hebben en daardoor Gods toorn en het lijden onvoldoende Bijbels kunnen duiden.

De overige bijdragen bevatten korte uitspraken uit de gereformeerde gezindte. Ds. G. van Zanden sprak in Uddel over de geopende deur naar de hemel uit Openbaring 4. Prof. H.J. Selderhuis pleit voor een ruimere en diepere opvatting van het begrip “reformatorisch”. Ds. M.J. Schuurman uit kritiek op de gelijkstelling van hel en dodenrijk in een gesprek over prof. A. Huijgens boek Inferno. Ds. J.J. van Eckeveld blikt bij zijn vijftigjarig ambtsjubileum terug op zijn verbondenheid met de gemeente in Zeist. Ben van der Starre benadrukt ten slotte dat God mensen gebruikt om de kerk te bewaren en uit te breiden.