Tante Theodora: Big Brother Boomsma en de appende asielzoekers

In dit artikel:

Vanochtend vond de auteur een kapotte afstands­bediening in de besteklade — een beeld dat als metafoor dienstdoet voor Diederik Boomsma. Boomsma, bijgenaamd “Douane Diederik”, pleitte recent op X dat telefoons van asielzoekers gecontroleerd moeten worden zodat “Nederland weet wie binnenkomt”, en riep op regels snel te schrappen als die een hinderpaal vormen. De columnist bekritiseert die eis als een verlangen naar grootschalige inbreuk op privacy: het openen van appjes, foto’s en berichten van mensen die vaak al alles kwijt zijn.

De kritiek plaatst Boomsma in een breder politiek patroon. Als voormalig CDA-raadslid in Amsterdam gaf hij eerder al steun aan preventief fouilleren, vooral gericht op jonge mannen. Bij Nieuw Sociaal Contract bleek hij ontvankelijk voor Eerdmans’ harde retoriek over asielzoekers; hij stond ook positief tegenover het idee om uitgeprocedeerden met een enkelband te volgen — een “gevangenis zonder muren”, aldus de auteur. De column verwijst naar politieke opportuniteit: wie van partij wisselt en harde maatregelen verkoopt, overleeft vaak in de Haagse politiek, maar betaalt volgens de schrijver een prijs in rechtsstatelijke consistentie.

Centraal is de zorg dat zulke controles uit wantrouwen en machtstoe-eigening voortkomen: politici zonder vaste morele ankerpunten leggen beperkingen op aan bewegingsvrijheid, waardigheid en privacy van mensen die al extreem kwetsbaar zijn. De schrijver koppelt dit aan bredere institutionele fouten uit eerdere debatten (zoals rond fraudebestrijding) en noemt het risico dat hetzelfde wantrouwen zich telkens opnieuw ontwaakt.

De column eindigt met de beeldspraak van de afstandsbediening: het apparaat doet niets, maar degene die op de knoppen blijft drukken — hier Boomsma — vergroot volgens de auteur juist de afstand tussen burgers en de rechtsstaat in plaats van de veiligheid.