Taakstraffen en voorwaardelijke cel voor discriminatie en geweld op Vrije Universiteit

In dit artikel:

In de nacht van 27 op 28 november raakten studenten Marlon U. (26) en Reinout V. (25) in een ruzie in studentencafé Bar Boele in Amsterdam verwikkeld met een medestudent. Bewakingsbeelden tonen dat Marlon U. het slachtoffer vastgrijpt, met diens gezicht meerdere keren tegen de vloer drukt en mogelijk een stomp uitdeelt; het slachtoffer liep verwondingen aan de neus op. Volgens getuigen vielen tijdens en rond het incident ook discriminerende uitspraken, waaronder racistische scheldwoorden en dreigementen over deportatie, en zouden de twee mannen het zogeheten Erika-lied hebben gezongen — een lied dat in de Tweede Wereldoorlog populair was onder nazi’s.

De Amsterdamse rechtbank achtte zowel het geweld als de discriminerende componenten bewezen. Als straf kreeg hoofdverdachte Marlon U. 240 uur taakstraf en een proeftijd van twee jaar, met een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden bij overtreding. Reinout V. kreeg 180 uur taakstraf. Het Openbaar Ministerie had zwaardere straffen gevraagd (respectievelijk zes en vijf maanden cel, grotendeels onvoorwaardelijk), maar de rechters vonden die eis disproportioneel wegens de relatief geringe lichamelijke schade en de persoonlijke gevolgen die de daders al ondervonden — Marlon verloor onder meer zijn baan na intrekking van zijn Verklaring Omtrent Gedrag; Reinout gaf aan problemen met concentratie voor zijn studie te hebben.

Achtergrond en motivatie speelden een rol in de zaak. Marlon is oprichter en voorzitter van de rechtse Vrijmoedige Studentenpartij en was eerder kandidaat voor Forum voor Democratie; andere studenten hadden hem eerder als intimiderend ervaren. Beide verdachten beweerden dat zij waren uitgescholden en betoogden dat het incident niet éénzijdig geweld betrof. Reinout verklaarde dat hij geprobeerd had te de-escaleren door omstanders tegen te houden, maar de rechtbank oordeelde dat die handelingen het juist mogelijk maakten dat Marlon ongestoord zijn geweld voortzette.

De rechtbank benadrukte dat dergelijk gedrag, zeker met discriminatoire elementen, angst en onveiligheid veroorzaakt binnen de studentenwereld en daarbuiten, en stelde daarom strafrechtelijke sancties vast naast de reeds ervaren maatschappelijke consequenties voor de daders.