'Ta mal ou' toont wanhoop van wie chronisch ziek is

In dit artikel:

In de voorstelling ‘Ta mal ou’ (Waar heb je pijn?) van Laurens Aneca en Louise Bergez verbeeldt Bergez de uitputtende zoektocht van een jonge vrouw naar een diagnose voor haar onzichtbare ziekte. Hoewel zij zelf lijdt aan MCAS, een aandoening die allergische reacties veroorzaakt, wordt de patiënt niet letterlijk aan het woord gelaten. Haar verhaal komt uitsluitend tot stand via de artsen die ze bezoekt.

Bergez speelt in deze monoloog alle rollen. Met mime, fysieke expressie en groteske trekjes toont ze hoe de patiënt telkens wordt geminimaliseerd, betutteld of naar een psycholoog doorverwezen. Artsen luisteren nauwelijks, stellen zich neerbuigend op en concluderen dat er niets aan de hand is omdat onderzoeken geen duidelijke oorzaak opleveren. Thuis neemt de vrouw steeds nieuwe medicatie, terwijl de terugkerende duisternis haar groeiende wanhoop symboliseert.

De sobere enscenering bestaat vrijwel alleen uit een wit doek en een lichtbundel. De klankband van Jasper Segers versterkt de overgang tussen dokterskabinet en appartement. Ondanks de zware thematiek bevat de voorstelling ook humor in de karikaturale uitbeelding van medisch personeel.

Bergez, die haar eigen ervaringen met ziekte in de voorstelling verwerkt, wil vooral aandacht vragen voor mensen met onzichtbare aandoeningen. Zelf kreeg ze haar MCAS-diagnose in Nederland, maar in België wordt de ziekte niet erkend voor tegemoetkomingen. Ook regisseur Aneca heeft ervaring met chronische ziekte: hij leeft al zeventien jaar met het chronisch vermoeidheidssyndroom. ‘Ta mal ou’ stelt zo het versnipperde zorgsysteem en het gebrek aan tijd, luisteren en medemenselijkheid aan de kaak. De voorstelling gaat vanaf woensdag 30 september op tournee.