Systeempers op een 'roze wolk' over draagmoeder-baby Rob Jetten terwijl zijn kabinet stuurloos ronddobbert

In dit artikel:

D66-premier Rob Jetten en zijn Argentijnse partner Nicolás Keenan verwachten komend voorjaar via een eiceldonor en een draagmoeder een kind. De aankondiging kreeg veel aandacht in de Nederlandse media: onder meer het AD, de Volkskrant en Het Parool benadrukten het historische en politieke karakter van het vaderschap van een zittende premier. Jetten en Keenan maakten het nieuws bekend via Instagram; D66 publiceerde tegelijkertijd een uitgebreide vraag-en-antwoordpagina over de zwangerschap, het ouderschapsverlof en de afspraken rond Keenans werk als hockeyer.

De auteur van het artikel stelt dat deze strak geregisseerde communicatie laat zien dat de gebeurtenis meer is dan een privékwestie. Volgens hem probeert D66 het persoonlijke nieuws politiek te benutten, onder meer in het debat over de wettelijke positie van draagmoeders en wensouders. Stichting Meer dan Gewenst pleitte na de bekendmaking voor nieuwe wetgeving, zodat wensouders bij de geboorte direct juridische zeggenschap over hun kind krijgen. Ook andere voorstanders van regelgeving rond draagmoederschap grepen het nieuws aan om het onderwerp hoger op de politieke agenda te zetten.

Volgens de auteur probeert D66 tegelijk een onderscheid te maken tussen Jetten als partijleider en als premier. Dat zou politiek handig zijn, omdat het kabinet voor begrotingsmaatregelen afhankelijk is van steun van onder meer christelijke oppositiepartijen, met wie later ook een debat over draagmoederschap wordt verwacht. De auteur contrasteert de volgens hem professionele communicatie rond Jettens gezinsnieuws met de problemen waarvoor het kabinet nog geen oplossing heeft, zoals de naderende behandeling van het Belastingplan 2027, de mogelijke stijging van de benzineprijs, de asielproblematiek en het ontbreken van een vaste meerderheid in de Tweede Kamer.

De kern van de kritiek ligt bij de woningmarkt. Terwijl Jetten en Keenan hun kinderwens kunnen vervullen, zouden veel jonge Nederlanders volgens de auteur door hoge woonlasten, woningtekorten, vastgelopen bouw en netcongestie geen betaalbare gezinswoning kunnen vinden. Ook noemt hij de voorrang van statushouders bij sociale woningen, de gevolgen van migratie voor de woningvraag en de fiscale druk op gezinnen met één inkomen. Daardoor zouden stellen hun kinderwens uitstellen.

Het artikel gunt Jetten, Keenan, de draagmoeder en het ongeboren kind persoonlijk geluk, maar verwerpt de manier waarop de zwangerschap volgens de auteur als politieke pr-campagne wordt ingezet. De boodschap is dat het kabinet zich minder op het imago van de premier en meer op betaalbare woningen en de leefomstandigheden van jonge gezinnen zou moeten richten.