'Subsidievrije' windenergie blijkt gigantische leugen: Kabinet-Jetten trekt ineens 9,5 miljard euro belastinggeld uit voor windparken

In dit artikel:

Volgens het artikel blijkt de aanleg van nieuwe windparken op de Noordzee veel duurder en risicovoller dan eerder werd voorgesteld. Het kabinet van Rob Jetten zou daarom €9,5 miljard aan publieke middelen hebben gereserveerd om energiebedrijven en pensioenfondsen over te halen de projecten toch uit te voeren. Daarmee komt volgens de auteur een einde aan het idee dat offshorewind inmiddels zonder overheidssubsidies kan worden gebouwd.

Aanleiding zijn de plannen voor windpark IJmuiden Ver, waarvoor ABP en het Zweedse staatsenergiebedrijf Vattenfall in 2024 vergunningen kregen voor samen ongeveer vier gigawatt aan vermogen. Hoewel de projecten aanvankelijk als subsidievrij werden gepresenteerd, hebben beide investeerders nog geen definitief investeringsbesluit genomen. De bouwkosten zouden in korte tijd met circa 40 procent zijn gestegen door duurdere grondstoffen, staal, gespecialiseerde schepen, personeel en financiering.

Daarnaast wijst het artikel op de achterblijvende vraag naar elektriciteit. Door hoge nettarieven, stikstofbeperkingen en onzeker overheidsbeleid staat de Nederlandse zware industrie onder druk. Fabrieken sluiten of stellen investeringen uit, waardoor er volgens de auteur onvoldoende afnemers overblijven om de toekomstige windstroom rendabel te verkopen.

Ondertussen investeert netbeheerder TenneT al miljarden in transformatorplatforms en honderden kilometers zeekabel. Die infrastructuur wordt volgens het artikel aangelegd voordat zeker is dat de geplande windparken daadwerkelijk worden gebouwd en elektriciteit zullen leveren. Minister Stientje van Veldhoven van Klimaat en Groene Groei zou hebben aangegeven alles te willen doen om de projecten te redden. De overheid wil daarmee voldoen aan de doelen voor 2032, waaronder een grotendeels duurzame elektriciteitsvoorziening en een groot aandeel windenergie uit de Noordzee.

De auteur concludeert dat de overheid het financiële risico van de energietransitie bij belastingbetalers legt, terwijl eventuele opbrengsten bij energiebedrijven en beleggers terechtkomen. De €9,5 miljard had volgens hem beter kunnen worden besteed aan belastingverlaging, zorg of kernenergie. Het artikel is sterk opiniërend en presenteert de steunmaatregelen als bewijs dat centraal gestuurd klimaatbeleid economisch faalt.