Student moet tot 80 kilometer reizen: tekort van ruim 20.000 kamers blijft

In dit artikel:

Het tekort aan studentenwoningen in Nederland blijft volgens de nieuwste ramingen boven de 20.000 kamers en zelfstandige woningen. Vorig jaar werd het tekort geschat op ongeveer 21.000. Duizenden studenten blijven daardoor noodgedwongen thuis, reizen dagelijks lange afstanden of accepteren een woning die te duur of ongunstig gelegen is.

De officiële cijfers onderschatten mogelijk de werkelijke behoefte. Studenten die maandenlang worden afgewezen of alleen onbetaalbare kamers vinden, stoppen soms met zoeken en verdwijnen daarmee uit de statistieken. Vooral jongeren die 60 tot 80 kilometer van hun opleiding wonen, verhuizen minder vaak naar de studiestad: waar dat tien jaar geleden bij ruim twee derde lukte, is dat nu nog ongeveer de helft.

De verschillen tussen onderwijsniveaus zijn groot. Zo woont circa 82 procent van de mbo-studenten thuis, tegenover ongeveer 38 procent van de hbo-studenten en 28 procent van de universitaire studenten. Leeftijd, de regionale spreiding van opleidingen en de betaalbaarheid van woningen spelen daarbij een belangrijke rol. Lange reistijden beperken bovendien deelname aan verenigingen, projectgroepen en bijbanen, terwijl ouders langer financieel en praktisch betrokken blijven.

Er zijn plannen voor nieuwe studentenwoningen, maar bouwprojecten kunnen vertraging oplopen door onder meer bezwaarprocedures, hoge kosten, netcongestie en gebrek aan geschikte locaties. Tegelijkertijd verdwijnen bestaande kamers wanneer verhuurders panden verkopen. Zelfs bij uitvoering van de huidige plannen kan er over acht jaar nog een tekort van 10.000 tot 35.000 woonruimten zijn.

De schaarste vergroot ook het risico op woningfraude. Studenten wordt aangeraden geen borg te betalen voordat de verhuurder en woning zijn gecontroleerd, het adres en contract te verifiëren en alert te zijn op onrealistisch goedkope kamers of directe betaalverzoeken. Het tekort raakt daarmee niet alleen de woonplek, maar ook studiekeuzes, reistijd, sociale contacten en de zelfstandigheid van jongeren.