Strenger asielbeleid kan samengaan met barmhartigheid, vindt CU-partijleider Mirjam Bikker

In dit artikel:

ChristenUnie-voorman Mirjam Bikker gebruikt het partijcongres van zaterdag om zowel het asielvraagstuk als de politieke agenda voor de komende zomer te bespreken. Uit haar gesprek blijkt dat de CU bereid is stappen te zetten naar een strakker, maar pragmatisch asielbeleid, én dat ze flinke kritiek heeft op het kabinetsbeleid rond bezuinigingen en medisch-ethische dossiers.

Bikker wijst erop dat Nederland grenzen heeft aan wat de verzorgingsstaat kan dragen — “Onze verzorgingsstaat is niet voor de hele wereld” — en waarschuwt premier Jetten tegemoet te treden over de miljardenbezuinigingen in zorg en sociale zekerheid. De ChristenUnie kan best samenwerken, zegt ze, maar trekt duidelijke lijnen: geen aantasting van onderwijsvrijheid en geen verdere versoepeling rond draagmoederschap. Ook uitte ze zorgen over een wetsvoorstel voor informeel onderwijs dat toezicht op zondagscholen raakt.

Op asielgebied schoof de CU onlangs van koers. De partij steunde het Europese migratiepact en Nederlandse invoeging daarvan, ondanks kanttekeningen over strengere aanvullingen en de moeilijkere formulering rond gezinshereniging. Een concrete wijziging die de CU steunt is het afschaffen van dwangsommen aan asielzoekers bij trage rechtsprocedures — een maatregel die volgens Bikker nuchter en kostenbesparend is (ongeveer €79 mln). Ze benadrukt dat Europees beleid de weg vooruit is, al is geen tekst perfect en blijven er punten waar de CU zich aan stoort.

Binnen de partij lopen meningen uiteen: de Tweede Kamerfracties stemden anders dan de Eerste Kamer, en lokale afdelingen reageren gemengd — sommigen zijn opgelucht dat de problemen benoemd worden, anderen willen meer concrete versnelling van procedures. Bikker roept op tot intern debat en relativeert politieke etiketten: de CU wil vooral christelijke beginselen toepassen, niet per se een rechts imago.

Een belangrijke grens blijft principieel: de CU verwerpt strafbaarstelling van illegaal verblijf als oplossing, omdat dat vluchtelingen verder marginaliseert. Tegelijk wil Bikker een werkbaar asielstelsel dat voorkomt dat mensen jarenlang in onzekerheid blijven; zoals ze het beeldt: Nederland heeft een deur die open en dicht kan.