Straat van Hormuz nog steeds potdicht, onvrede over Trump neemt wereldwijd toe: 'Deze oorlog had er nooit mogen zijn'
In dit artikel:
De situatie rond de Straat van Hormuz blijft chaotisch en onzeker: veel schepen liggen stil terwijl Washington en Teheran elkaar zowel diplomatiek als militair berichten sturen die elkaar tegenwerken. Europese diplomaten in Brussel zeggen dat het beeld “totaal onvoorspelbaar” is — er zijn gelijktijdig vredesonderhandelingen en gewelddadige incidenten. Zo melden de VS dat torpedobootjagers onder vuur zijn genomen, terwijl Iran de Amerikanen beschuldigt van aanvallen op een olietanker en burgerdoelen. Vrijdagmorgen escaleerden de confrontaties opnieuw.
De verwarring wordt versterkt door tegenstrijdige uitspraken uit Washington. President Trump kondigde eerder Project Freedom aan om de zeestraat te heropenen en zei dat de oorlog “snel over zou zijn”; minister Marco Rubio verklaarde zelfs dat Operation Epic Fury voorbij was omdat de Amerikaanse doelen bereikt waren. Tegelijkertijd zegt Trump tegenover verslaggevers dat er onderhandelingen lopen en beweert hij dat Iran heeft toegezegd geen kernwapen te kunnen ontwikkelen.
Europa staat op afstand. Commissievoorzitter Ursula von der Leyen voerde een telefoongesprek met Trump maar gaf weinig details. Nederland en andere Europese landen willen vooral dat de Straat van Hormuz zo snel mogelijk weer vrij bevaart wordt, dat Iran afstand doet van nucleaire ambities en de mensenrechtensituatie in Iran verbetert. Europese regeringen denken na over hervormings- en herstelinitiatieven in het geval van een vrede, maar helpen Trump voorlopig niet actief.
De wereldwijde reactie op het Amerikaanse optreden is scherp: uit de Democracy Perception Index blijkt dat het wereldwijde imago van de VS onder Trump de afgelopen twee jaar sterk is verslechterd — in de perceptie van bijna 100.000 mensen staat de VS nu lager dan Rusland en China en wordt het samen met Rusland en Israël genoemd als een van de grootste bedreigingen voor de internationale vrede.
De gevolgen van het conflict reiken ver: op de ASEAN-top op de Filipijnen stonden de hoge energieprijzen, de verstoorde brandstofleveringen en de kwetsbare positie van miljoenen gastarbeiders in de Golfregio centraal. Europa en Azië maken zich zorgen over economische ontwrichting en een mogelijke nieuwe vluchtelingenstroom als het geweld oplaait. Europese leiders blijven afwachtend en behoedzaam terwijl zowel diplomatieke als militaire ontwikkelingen elkaar in hoog tempo opvolgen.