Stop met praten over stikstof: dit is de discussie die boeren moeten voeren

In dit artikel:

Oud-beroepsmilitair en personal trainer Grada Boschker bespreekt in een tweedelige podcast, opgenomen bij boer Hennie van Puur Berkshire in Heeswijk-Dinther, haar visie op het Nederlandse stikstofbeleid. Aanleiding was een vier jaar oude video van haar die na hernieuwde verspreiding door Elpaso Media tienduizenden keren werd bekeken. Boschker zegt daarom haar analyse uitgebreider te willen toelichten.

Volgens Boschker is stikstof niet de kern van het probleem, maar een middel om landbouwgrond vrij te maken. Ze verwijst naar een rapport van Alterra uit 2014 waarin werd berekend hoeveel agrarische grond in Gelderland zou moeten verdwijnen. Daaruit leidt zij af dat de gewenste uitkomst al vaststond voordat het stikstofdebat breed werd gevoerd. Haar uitleg sluit aan bij haar bredere overtuiging dat internationale organisaties, grote vermogensbeheerders, stichtingen en bedrijven steeds meer invloed krijgen op nationaal beleid.

Boschker stelt dat door stakeholders gefinancierd onderzoek via universiteiten en Europese regelgeving uiteindelijk wordt overgenomen door Nederlandse politici. Ook de zeventien Sustainable Development Goals (SDG’s) van de Verenigde Naties zouden volgens haar zonder rechtstreeks verkiezingsmandaat in het Nederlandse beleidsapparaat zijn verankerd. Ze verbindt daaraan het door haar beschreven ‘Wildlands Project’, waarbij ruimte vooral zou worden bestemd voor compacte steden, natuur onder beheer van organisaties en grootschalige projecten zoals windparken en datacenters. Volgens haar past traditionele landbouw binnen die visie niet vanzelfsprekend.

Daarnaast waarschuwt Boschker voor een technocratisch voedselsysteem waarin genetisch gemodificeerde alternatieven, slimme landbouw en het verzamelen van boerendata de afhankelijkheid van grote technologiebedrijven vergroten. Ze legt daarbij verbanden met Bill Gates, GAVI en SDG 2, het VN-doel om honger uit te bannen. Ook lokale ambtenaren en adviesbureaus zouden volgens haar, vaak zonder de bredere gevolgen te overzien, plannen voor een ‘toekomstbestendig platteland’ uitvoeren.

De podcast bevat daarmee vooral Boschkers interpretatie van beleid en machtsverhoudingen; de tekst levert geen onafhankelijke onderbouwing voor haar vergaande verbanden en conclusies. Haar oproep aan boeren is om het gesprek niet uitsluitend over stikstof te voeren, maar over grondbezit, de invloed van internationale agenda’s en de partijen die uiteindelijk profiteren. Ze waarschuwt dat verkochte landbouwgrond moeilijk terug te krijgen is.