Stoke City uit, dat is ook voor de grootste voetbalsterren een worsteling
In dit artikel:
Het is een gure woensdagavond in Stoke-on-Trent: regen, harde wind en het Bet365 Stadium dat hoog boven omringende distributiecentra en een rokende schoorsteen uittorent. De stad zelf ontstond uit oude industrieplaatsjes en was ooit het hart van de Britse keramiekindustrie; economisch verval en een grauwe sfeer tekenen nog altijd het beeld.
Stoke City heeft decennialang het imago gehad van het rauwe Engelse voetbal: fysiek, direct en moeilijk te bespelen, vooral tijdens thuiswedstrijden op nat en winderig kunstgras. Dat imago werd wereldberoemd toen tv-commentatoren in 2010 de vraag stelden of technisch vaardige spelers “het ook op een koude, regenachtige avond in Stoke” zouden redden. In de gouden jaren in de Premier League (2008–2018) maakte Stoke dat imago waar met spelers als Marko Arnautović, Peter Crouch en Ryan Shawcross, en met bijzondere wapens zoals de oersterke ingooien van Rory Delap. Die stijl bracht irritatie bij tegenstanders en zelfs klachten over veldgrootte en graslengte, maar zorgde ook voor uitverkochte stadions en een fanatieke aanhang.
De realiteit is veranderd: Stoke zit al acht seizoenen in het Championship en de sportieve status is gedaald. Op de beschreven avond ontvangt de nummer twee Middlesbrough en blijven er ongeveer negenduizend stoelen leeg. De afloop van de wedstrijd — een 1-2 nederlaag door slordig keeperswerk bij de tegenstander en een pijnlijke tweede helft — levert groeiende ontevredenheid op. Supporters reageren intens op kleine fouten en het vertrouwen slinkt. Critici wijzen op een verlies van identiteit, met acht trainers in acht seizoenen en onduidelijkheid over het gewenste spelniveau.
Ex-speler Bruno Martins Indi en vaste supporters schetsen de impact van het stadion en het klimaat: open hoeken en een ligging op een oude mijn versterken wind en regen, wat bijdraagt aan Stoke’s thuisvoordeel. De tribunes kunnen inmiddels niet meer de constante druk uitoefenen van weleer; het stadion ademt nostalgie naar spelers als Joe Allen en Xherdan Shaqiri, maar de glans is weg.
Economisch gezien is de situatie paradoxaal. De familie Coates — oprichters van gokbedrijf Bet365 en met een gezamenlijk vermogen in miljarden — bezit de club. Toch slaagt dat kapitaal er niet in om Stoke blijvend terug te brengen naar de top. Supporters melden pogingen van de eigenaren om regels rondom financiële fairplay te veranderen zodat er meer geld geïnvesteerd kan worden, maar concrete sportieve resultaten blijven uit.
Toch is er nog sprankje hoop: transfers, zoals die van de Go Ahead Eagles-spits Milan Smit, wekken enige nieuwsgierigheid, en sommige fans dromen van een terugkeer naar het robuuste, fysieke voetbal dat ooit succes en trots bracht. Voor nu overheerst bij veel toeschouwers echter vermoeidheid en frustratie: de club zoekt naar een nieuwe koers, maar worstelt met identiteit, verwachtingen en de barre omstandigheden die Stoke zo kenmerkten.