Stervoetballer Sherida Spitse uit Sneek over (te veel) gokken en het nieuwe geluk met haar kinderen. 'Mensen zien het vaak niet, maar ik ben eigenlijk te lief'
In dit artikel:
Sherida Spitse (35) verschijnt precies op tijd voor het interview, gekleed in een lange zwarte pufferjas en met een opvallende schakelarmband waar zes keer ‘248’ in is gegraveerd — een stille verwijzing naar het enorme aantal interlands dat haar naam aanvoert. Spitse is meer dan alleen voetbalster: recordinternational van Oranje, aanvoerder van Ajax, moeder van Jens (8) en Mila (6), en inmiddels ook biografisch onderwerp. Peter van der Meeren, oud-sportverslaggever en streekgenoot uit Sneek, schreef haar levensverhaal dat op 24 februari verschijnt onder de titel Sherida, open kaart (Uitgeverij Sauberhaus, 288 pagina’s).
Het boek volgt Spitse van het trappen tegen garagedeuren in haar jeugd tot het hoogtepunt van het EK 2017, dat ze aanduidt als haar mooiste sportherinnering, en belicht ook de moeilijke periodes achter de schermen. Voor het eerst praat ze open over een persoonlijke crisis: in een periode van privéproblemen raakte ze betrokken bij online roulette. Het gokken liep uit de hand; ze verkocht een Rolex en leende bij familie om schulden te dekken. Met hulp van naasten, professionele begeleiding en ondersteuning bij de financiële administratie kreeg ze het onder controle en kon ze stoppen. Spitse legt uit dat ze haar verhaal bewust naar buiten bracht in de hoop anderen met vergelijkbare problemen te helpen.
Privé balanceert ze twee levens: trainen in Amsterdam — Ajax heeft daar een studio waardoor reistijd korter is — en het gezinsleven in Emmen, waar de kinderen wonen. De ouderschapsovereenkomst met haar ex is strikt fiftyfifty, iets waar ze opgelucht over is maar dat veel autoritten vergt. Ze noemt vrienden en familie, en ook Ajax, als cruciale steunpilaren tijdens de moeilijke jaren; zus Mariska speelde een doorslaggevende rol door haar met liefde en directheid wakker te schudden.
Sportief is Spitse nog altijd een bepalende kracht. Ze debuteerde op zestienjarige leeftijd in Oranje en speelde clubs als SC Heerenveen, FC Twente (waar ze landskampioen werd), Lillestrom en Valerenga. Bij haar overstap naar Lillestrom was ze de eerste vrouwelijke voetballer voor wie een transfersom betaald werd. Sinds 1 januari 2021 is ze bij Ajax onder contract, dat doorloopt tot de zomer van 2027; mocht ze dan stoppen, is ze 37. Ze merkt dat haar leeftijd op het veld soms voelbaar is, maar ziet vooral voordelen: meer rust aan de bal en meer spelinzicht. Als enige moeder in het Ajax-elftal probeert ze werk en gezin zo goed mogelijk te combineren en geniet zichtbaar van de tijd met haar kinderen.
Spitse denkt actief na over de tijd na haar actieve carrière. Haar ambities reiken van trainer — zonder voorkeur voor een mannen- of vrouwenelftal — tot een meer strategische rol als technisch directeur. Ze benadrukt leiderschap en het vermogen om mensen aan te voelen als kwaliteiten die haar daarin van pas zouden komen. Teamgenoten omschrijven haar aanvankelijk soms als streng, maar leren al snel dat ze zich volledig inzet voor het team.
Het boek bevat ook de moeilijke episodes rond haar scheiding en de juridische strijd over het ouderschapsplan. Hoewel ze niet alles publiek wilde gooien, noemt Spitse kwetsbaarheid een kracht en wil ze eerlijkheid boven verzwijging plaatsen. De biografie is het resultaat van een langdurige samenwerking met Van der Meeren, die haar carrière en leven al jarenlang volgt en na zijn pensionering de tijd had om het verhaal te schrijven.
Kort profiel: geboren 29 mei 1990 in Sneek, begon in jongenselftallen bij VV Sneek, doorliep clubs als Heerenveen, FC Twente, Lillestrom en Valerenga, debuteerde op zestien bij het Nederlands elftal en verzamelde een recordaantal interlands. Met haar openheid over fouten, herstel en ambitie biedt Spitse in het boek niet alleen een sportief overzicht maar ook een persoonlijk portret van een topsporter die buiten het veld net zo hard werkt aan zichzelf en haar toekomst.