Sterk (CDA) schrapt het doel van nul daklozen in 2030, en haar eigen brief wijst arbeidsmigratie aan als een van de oorzaken

In dit artikel:

In Nederland hebben volgens de NOS ongeveer 33.000 volwassenen tussen 18 en 65 jaar geen vaste woonplek. Minister Mirjam Sterk (CDA) heeft in een brief aan de Tweede Kamer en tijdens een debat bevestigd dat het doel om dakloosheid in 2030 uit te bannen niet langer met concrete tussendoelen of een tijdpad wordt nagestreefd. Ze zegt de ambitie te behouden, maar kan niet garanderen dat in 2030 niemand meer dakloos is.

Het Nationaal Actieplan Dakloosheid van kabinet-Rutte IV voorzag oorspronkelijk in een nulstand in 2030. Volgens Sterk wordt de aanpak bemoeilijkt door een tekort aan woon- en zorgplekken, stijgende levensonderhoudskosten en de groei van dakloosheid onder arbeidsmigranten. Ook gezinnen die onder de zogenoemde Chavez-regeling in Nederland mogen blijven omdat zij een Nederlands kind hebben, behoren tot de groep daklozen.

De vier grote steden en veertig andere gemeenten vragen 100 miljoen euro extra voor maatschappelijke opvang. Den Haag zegt alleen al 14 miljoen euro tekort te komen. Sterk weigert voorlopig extra geld toe te zeggen. Gemeenten ontvangen jaarlijks 385 miljoen euro voor opvang en sinds 2023 nog 55 miljoen euro voor de nieuwe aanpak; de Tweede Kamer wil eerst weten hoe dat geld wordt besteed.

Het kabinet wil vanaf 2027 malafide uitzendbureaus weren en gemeenten ondersteunen met een expertteam en kennisprogramma’s. Voor dakloze gezinnen met kinderen moet een nieuwe wet voorrang bij woningtoewijzing regelen, al ontbreekt volgens Sterk nog inzicht in de omvang van deze groep. Critici, onder wie SP-Kamerlid Sandra Beckerman, verwijten het kabinet onvoldoende urgentie. In het artikel wordt daarnaast betoogd dat schaarse sociale huurwoningen vaker naar statushouders gaan en dat het kabinet de gevolgen van arbeidsmigratie wel benoemt, maar de instroom niet aanpakt.