Stellig en onverbiddelijk was ze, maar schrijfster Ellen Ombre had ook een groot vertrouwen in schoonheid

In dit artikel:

Schrijfster Ellen Ombre is op 29 juni 2026 herdacht als een eigenzinnige, scherpe auteur die niet wilde worden vastgepind op labels als “migratie” of “identiteit”. De in 1948 in Paramaribo geboren Ombre verhuisde op haar twaalfde naar Nederland en bouwde daar een literaire loopbaan op met onder meer de verhalenbundel *Maalstroom* (1992), de roman *Negerjood in moederland* (2004) en *Last* (2022), dat zelfs werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs.

In het artikel wordt vooral ingezoomd op haar sterke persoonlijke aanwezigheid: ze was streng voor zichzelf en anderen, hechtte aan elegantie, orde en kennis, en zag schoonheid als een leidend principe in haar leven en werk. Tegelijk gebruikte ze haar literatuur om pijnlijke en complexe geschiedenissen te onderzoeken, zoals de rol van Sefardische joden in Suriname, slavernij en de spanningen rond afkomst, ras en geschiedschrijving. Daarmee legde ze volgens de auteur juist de hypocrisie bloot van mensen die zichzelf progressief vonden maar racisme vaak niet echt begrepen.

Ombre blijft zo vooral herinnerd als een schrijver die zich verzette tegen gemakzuchtige verklaringen: niet haar achtergrond alleen, maar haar scherpe gevoel voor schoonheid, taal en morele dubbelzinnigheid maakte haar werk bijzonder.