Stefano (6) verdronken in zwemplas, oppas krijgt taakstraf

In dit artikel:

In de zomer van 2024 verdronk de zesjarige Stefano in een recreatieplas bij vakantiepark ’t Loo in Gelderland. Hij was met drie andere kinderen van vergelijkbare leeftijd en werd door een vrouw uit Wapenveld opgevangen. Terwijl de oppas even naar spullen liep lagen Stefano en een ander kind in het water; Stefano verdween op een gegeven moment onder. Een omstander haalde hem uit het water en hij werd gereanimeerd, maar overleed enkele dagen later aan door zuurstofgebrek veroorzaakte hersenschade.

De moeder vertelde tijdens de zitting dat het verlies hun leven voorgoed heeft veranderd: "Ons leven veranderde voor altijd", en beschreef de dagen na het incident als een hel. De oppas verklaarde dat ze niet wist dat Stefano niet kon zwemmen en geen zwemdiploma had; de moeder en andere getuigen zeggen dat die informatie wel aan haar is doorgegeven. Volgens aanklagers had de vrouw kunnen voorkomen dat het jongetje onder water raakte, onder meer doordat ze geen zwemhulpmiddelen (zoals zwembandjes) gaf.

Het Openbaar Ministerie eiste een werkstraf van 180 uur; de rechtbank achtte dood door schuld bewezen en veroordeelde de oppas tot 120 uur taakstraf en een schadevergoeding van 20.000 euro aan de familie. De rechter erkende de grote tragedie en dat de vrouw het overlijden niet gewild had, maar vond dat haar nalatigheid de dood heeft veroorzaakt; de straf bleef lager dan de eis, deels vanwege haar houding tijdens het proces.

Ter context: in Nederland luidt een veroordeling voor "dood door schuld" erop dat iemand door onvoorzichtig of nalatig handelen verantwoordelijk wordt gehouden voor iemands overlijden (vergelijkbaar met nalatige doding). Het vonnis onderstreept de verantwoordelijkheid van mensen die op kinderen letten om toezicht en veiligheidsmaatregelen — zoals zwemhulpmiddelen en alert blijven bij water — serieus te nemen.