Steeds weet Iran de VS nog pijn te doen, terwijl het raketprogramma 'vernietigd' zou zijn volgens de Amerikanen. Hoe kan dat?

In dit artikel:

De Amerikaanse aanval op Iran van 28 februari, uitgevoerd samen met Israël, moest het Iraanse raketprogramma uitschakelen. Hoewel opperste leider Ali Khamenei werd gedood en ingangen van ondergrondse opslagplaatsen werden gebombardeerd, bleef Iran raketten ontwikkelen, produceren en inzetten. Minister van Defensie Pete Hegseth noemde het programma in april „feitelijk vernietigd”, maar die claim bleek overdreven.

In juli vuurde Iran vijf dagen lang drones en raketten af op drie Jordaanse bases waar Amerikaanse militairen waren gelegerd. Daarbij kwamen op 17 juli drie Amerikanen om, onder wie twee luchtverdedigingsspecialisten, en raakten meer dan honderd mensen gewond. Volgens NRC zijn er zeven belangrijke verklaringen voor de Iraanse slagkracht.

Ten eerste wist Iran veel opslagplaatsen te herstellen. Satellietbeelden lieten zien dat ongeveer vijftig van de zeventig depots opnieuw toegankelijk waren gemaakt; volgens Amerikaanse inlichtingen was circa 70 procent van de raketten nog bruikbaar. Een wapenstilstand tussen midden juni en begin juli gaf Iran bovendien tijd om beschadigde locaties te repareren. Tijdens de daaropvolgende gevechten richtten de VS zich minder op raketopslagplaatsen, omdat het openhouden van de Straat van Hormuz prioriteit kreeg.

Iran krijgt daarnaast steun uit het buitenland. China levert satellietbeelden, onderdelen voor raketbrandstof en technologie voor navigatie; ook Russische systemen worden gebruikt. Door samenwerkende of gelieerde milities in Irak en de Houthi’s in Jemen doelen in de regio te laten aanvallen, spreidt Iran de Amerikaanse luchtverdediging over een groter gebied.

Verder past Teheran tactieken toe die het heeft afgekeken van Rusland en Oekraïne. Ballistische raketten worden gebruikt om luchtverdediging af te leiden, waarna drones proberen door de verdediging heen te komen. Iraanse drones kunnen ook de positie en vliegbewegingen van Amerikaanse toestellen bepalen. Tegelijkertijd zet Iran modernere en nauwkeurigere raketten in. De Kheibar Shekan kan vlak voor de inslag van koers veranderen, waardoor onderschepping moeilijker wordt.

Iran probeert lanceringen bovendien beter te verbergen door achtergronden van video’s te vervagen en geen vegetatie meer weg te branden, een signaal dat Amerikaanse detectiesystemen eerder konden oppikken. Ten slotte is de Amerikaanse verdediging verzwakt: enkele radars zijn uitgeschakeld en de voorraad Patriot-raketten raakt snel uitgeput. De VS zouden al ongeveer 1.500 Patriots hebben gebruikt, bijna de helft van de voorraad. Omdat een onderschepper circa 3,5 miljoen euro kost en jaarlijks slechts ongeveer zeshonderd nieuwe exemplaren worden geproduceerd, werd de oorlog eind juli mede om die reden tijdelijk stilgelegd.