Steeds meer huisjes aan Zeeuwse kust, ondanks afspraken tegen bebouwing

In dit artikel:

De Nederlandse kust staat onder druk van commerciële belangen: hoteliers, restauranthouders en ontwikkelaars willen bouwen, terwijl veel inwoners en natuurorganisaties het open duinlandschap willen behouden. In 2017 sloten zo’n zestig overheden, maatschappelijke partijen en ondernemers het Kustpact om verdere verstedelijking van stranden en achterduinen tegen te gaan. In oktober wordt dat pact met ten minste vijf jaar verlengd.

Een recente inventarisatie van het Kadaster laat een verdeeld beeld zien. Grote delen van Noord- en Zuid-Holland zijn onaangetast gebleven, maar achter de Zeeuwse kust is het aantal toeristische voorzieningen aanzienlijk gegroeid. In de afgelopen acht jaar kwamen er circa 3.300 vakantiehuisjes bij langs de gehele kust; ruim driekwart daarvan staat in Zeeland. Veel groei is te verklaren uit bestaande plannen die al vóór het pact waren voorbereid — zogenaamde “pijplijnprojecten”, zoals Dick van der Velde (gedeputeerde RUIMTE Zeeland, VVD) omschrijft. De provincie wil met de verlenging strakker sturen, maar vindt compleet bouwverbod een te rigide maatregel; inwoners, toeristen en ondernemers moeten volgens hem tegen elkaar worden afgewogen.

Tegelijkertijd groeit het verzet vanuit de bevolking. Op Schouwen-Duiveland stapten bewoners, onder wie Gert‑Jan Buth van de Natuur- en Vogelwacht, naar de rechter tegen de transformatie van een jeugdcamping naar een bungalowpark; de exploitant zegt geen regels te hebben overtreden. Critici waarschuwen dat de Zeeuwse kusten anders het lot van de Belgische kust dreigen te delen: één aaneengesloten bouwlint. Ook milieu-effecten spelen mee: aanleg van drainage en riolering bij parken leidt tot verdroging van duinen en aangrenzende natuurgebieden.

Journalist en kustkenner Martin Hendriksma benadrukt dat economische belangen in Zeeland groot zijn en dat strengere afspraken in het vernieuwde kustpact nodig zijn, net als meer aandacht voor het draagvlak onder bewoners die zich “overspoeld” voelen. De uitdaging blijft een evenwicht vinden tussen toerisme‑inkomsten en behoud van het open kustlandschap en kwetsbare ecosystemen.