Start afdeling Rotterdam van De Nieuwe Vredesbeweging

In dit artikel:

Nico (82) worstelt in aflevering 105 van zijn oorlogserie met de vraag hoe hij als bejaarde nog een zinvolle tegenstem tegen oorlog kan laten horen: niet door zich te mengen in het front, maar door schrijven, demonstreren en doneren. Als voorbeeld vermeldt hij journalisten die hun perskaart inleveren om anderszins hulp te bieden, zoals in Oekraïne.

Op 14 mei — bewust gekozen omdat het samenvalt met de Duitse bombardementen op Rotterdam in 1940 — richtte hij met ruim twintig mensen de Rotterdamse afdeling van De Nieuwe Vredesbeweging op. De bijeenkomst trok een gemêleerd gezelschap: vredesactivisten, journalisten, progressieve lokale politici, een oorlogsfotograaf en deelnemers met Syrische, Russische en Palestijnse achtergrond. In een open gesprek deelden zij persoonlijke herinneringen (onder meer aan anti-Vietnamprotesten), bediscussieerden de rol van de Rotterdamse haven in wapenhandel en benadrukten de stad als steunpunt voor vluchtelingen.

De groep verzamelde concrete voorstellen voor lokaal activisme, variërend van vredesonderwijs en het betrekken van jonge kinderen tot strategische flexibiliteit (een ‘plot-twists’-werkgroep), een vredesetalage, een conferentie tijdens de Vredesweek, symbolische acties in het stadhuis, stakingen en het mobiliseren van Rotterdammers. Andere ideeën waren aansluiten bij bestaande initiatieven, sociale media inzetten om vrede te definiëren, jongeren alternatieven tonen voor militarisering en tegen het huidige streven naar 2 procent defensie-uitgaven ageren. Als afsluiting maakten de deelnemers een groepsfoto.

De bijeenkomst illustreert hoe lokaal burgerschap, diverse achtergronden en uiteenlopende tactieken samenkomen in pogingen om vredeswerk concreet te maken in een havenstad met internationale verbindingen.