Standaardzin bleef per vergissing in het testament staan: toch erven twee zussen ruim €317.000 uit de huisverkoop

In dit artikel:

Twee zussen krijgen de netto-opbrengst van €317.139,67 uit de verkoop van het huis van hun overleden broer. De rechtbank Noord-Holland oordeelde dat hun broer had bedoeld dat zij het huis uiteindelijk zouden erven, hoewel een standaardbepaling in zijn testament dat op papier onmogelijk maakte.

De man woonde sinds de jaren negentig met zijn partner in de woning. Op 8 april 2015 gingen zij een geregistreerd partnerschap aan en stelde hij een testament op; vijf dagen later overleed hij. Daarin liet hij zijn vermogen eerst na aan zijn partner. Wat bij haar overlijden nog over was, zou vervolgens naar zijn twee zussen gaan: een zogenoemde tweetrapsmaking.

In hetzelfde testament stond echter dat de regeling voor de zussen zou vervallen als de partner bij haar overlijden kinderen had. Zij had toen al een volwassen dochter, waardoor de bepaling vanaf het begin feitelijk geen werking had. Na het overlijden van de partner in juli 2024 bleek bovendien uit haar testament dat zij haar dochter had onterfd en een andere man als erfgenaam had aangewezen. Nadat de woning in maart 2025 voor €355.000 was verkocht, lieten de zussen de netto-opbrengst bij de notaris blokkeren en stapten zij naar de rechter.

Bij de uitleg van een testament kijkt de rechter naar de vermoedelijke bedoeling van de overledene en de omstandigheden waaronder het testament is opgesteld. Omdat de notaris geen gespreksnotities had gemaakt, concludeerde de rechtbank dat de standaardzin per ongeluk was blijven staan en geen betekenis kon hebben. De erfgenaam van de partner moet daarnaast binnen vier weken rekening en verantwoording afleggen over de rest van de nalatenschap, op straffe van een dwangsom van maximaal €5.000. Over mogelijke aansprakelijkheid van de notaris deed de rechtbank geen uitspraak.

De zaak onderstreept het belang van duidelijke testamenten. Wie broers of zussen wil laten erven, moet ook rekening houden met hun lage erfbelastingvrijstelling en hogere tarieven. Het is verstandig bepalingen in gewone taal te laten uitleggen, familieomstandigheden vast te leggen en het testament na grote veranderingen of uiterlijk elke vijf jaar te laten controleren.