Stan Lucas werd aangerand door een vriend, maar stopte dit diep weg: 'Ik werd een einzelgänger'

In dit artikel:

Als achttienjarige werd hij na een avond stappen in het dorp door een vriend seksueel aangevallen. Ze fietsten samen naar zijn huis; bij een helling veranderde het stoeien in dwang: de vriend trok zijn broek omlaag en betastte hem. Hij wist zich los te wringen, rende weg en verborg zich in de tuin; zijn ouders werden wakker gemaakt en de politie gebeld. In overleg met agenten deed hij uiteindelijk geen aangifte: hij wilde eerst met de dader praten en hoopte op berouw, maar die schoof alle schuld op hem. Dat leidde tot zelftwijfel: had hij het zich verbeeld doordat hij had gedronken?

De reactie van de omgeving maakte de impact groter. In een hechte, macho-vriendengroep en op de voetbalclub praatte hij vaag over het incident en liet het seksuele deel weg uit schaamte en angst om als zwak te worden gezien. Veel vrienden bleven met de dader omgaan, wat hij als een dubbel verraad ervoer. De gebeurtenis stopte hij weg, verhuisde later naar het buitenland en ging als model werken, maar de nasleep bleef: een teruggetrokken leven, wantrouwen tegenover anderen—vooral mannen—snelle huilbuien of juist agressieve reacties, en het onvermogen zich open te stellen.

Vier jaar geleden verhuisde hij naar Amsterdam. Daar confronteerde een directe huisgenoot hem met persoonlijke vragen waarop hij geen oppervlakkige antwoorden meer kon geven; dat was het begin van het verwerken. Zijn vriendin stimuleerde hem EMDR-therapie te proberen. Tijdens die sessies kwamen de verdrongen herinneringen naar boven en voor het eerst realiseerde hij zich met zekerheid dat de aanranding echt gebeurd was. Dat besef bracht rust: hij hoefde zichzelf niet langer te verdenken of vrienden bewust de schuld te geven voor hun onwetendheid.

Drie jaar geleden begon hij met aanvullende therapie en ervaart sindsdien duidelijke verandering: meer innerlijke rust, betere relaties en de moed om niet meer alles op te kroppen. Vanuit die ervaring bouwt hij op social media een platform waarop hij mannen aanspoort over trauma, mentale problemen en kwetsbaarheid te praten—een soort grote broerrol. Zijn centrale boodschap: doorbreek het beeld dat mannen altijd sterk moeten zijn; praat met je maat.

De zaak illustreert twee bredere problemen: dat mannelijke slachtoffers van seksueel geweld vaak met schaamte en ongeloof worden geconfronteerd, en dat openheid en professionele hulp – zoals EMDR bij trauma – een cruciale rol kunnen spelen bij herstel.