Spotgoedkoop bier levert Die Grenze opnieuw een boete op: 'Dan moet je mij maar uitleggen wat wel mag'
In dit artikel:
Discountketen Die Grenze uit Oldenzaal, eigendom van Bert Hesselink, ligt in een juridisch geschil met toezichthouder NVWA omdat de winkel alcoholachtige producten volgens de autoriteit te goedkoop aanbiedt. Eind vorige maand ontving Hesselink opnieuw een boete van ruim 5.000 euro — inmiddels de derde — naar aanleiding van een actie met zes flesjes Hoegaarden voor 4,99 euro. De NVWA rekende die prijs terug op de laagst vindbare concurrentieprijs (7,29 euro bij supermarkt Dirk) en concludeerde dat de korting ruim 31 procent bedroeg, terwijl de Alcoholwet sinds 2021 kortingen op alcohol beperkt tot maximaal 25 procent.
Het conflict draait om de vraag wat de ‘gebruikelijke prijs in het betreffende verkooppunt’ precies betekent. Hesselink geeft aan dat zijn keten met meer dan 75 filialen juist leeft van opkoop van restpartijen — speciaalbier dat uit assortiment verdwijnt, mixdrankjes, of grote flessen met een korte houdbaarheidsdatum — en dat hij zelf de aanvangsprijs van zulke partijen bepaalt. Als hij die producten dan alsnog spotgoedkoop aanbiedt, past dat volgens hem binnen zijn bedrijfsmodel; verzwaren van de prijs om aan een externe vergelijkingsprijs te voldoen, zou zijn klantenbestand doen opdrogen: “Als wij net zo duur worden als de supermarkt komt er geen hond meer.”
De NVWA houdt vast aan een strikte uitleg van de wet en trekt niet alleen de hoogte van kortingen in twijfel, maar ook aanbiedingen die “de indruk wekken” van een nog grotere korting. Hesselink vindt dat laatste begrip vaag en stelt dat de actie bij Die Grenze geen doorgestreepte prijzen of expliciete percentages toonde — alleen de aanduiding ‘extra voordelig’. De toezichthouder verdedigt het handhavingsbeleid met de stelling dat te lage alcoholprijzen een ongewenste verkoopprikkel vormen; in de afgelopen drie jaar kregen levensmiddelwinkels 102 boetes voor te hoge kortingen op alcohol.
Die Grenze heeft bezwaar aangetekend en wil de boete aanvechten, met een hoorzitting als volgende stap. Hesselink erkent het maatschappelijke doel van de Alcoholwet — jongeren beschermen tegen stuntprijzen en overmatig drinken — maar waarschuwt dat de regels ertoe leiden dat prima producten met een korte houdbaarheidsdatum niet meer rendabel zijn aan te kopen en mogelijk vernietigd worden. De zaak spitst zich toe op interpretatie van de wetstekst en op de vraag of handhaving rekening moet houden met het specifieke businessmodel van discounters die restpartijen verkopen.