Spoedarts Ali Tahrawi (31) ziet zijn ziekenhuis in Gaza vastlopen: 'Ik weet niet hoeveel dagen we nog hebben'

In dit artikel:

In Gaza loopt een ziekenhuiscrisis uit de hand, zegt spoedarts Ali Tahrawi van het Al‑Aqsa Martelarenziekenhuis in Deir al‑Balah. Na bijna duizend dagen aan de spoedeisende hulp ziet hij niet alleen de constante stroom oorlogsslachtoffers en chronisch zieken, maar ook dat de faciliteit zelf op instorten staat: generatoren falen, brandstof, reserveonderdelen, medicijnen en voedsel raken op. “Dit is geen leven, maar overleven,” zegt hij over de situatie van patiënten en personeel.

Tahrawi behandelt nog steeds ernstig gewonden — brandwonden, hoofd‑ en buikletsels, amputaties — maar ziet ook de lange-termijngevolgen van gebrek aan zorg: mensen met chronische aandoeningen die verslechteren omdat medicatie ontbreekt of onbetaalbaar is. Persoonlijke voorbeelden illustreren de schrijnende omstandigheden: een peuter die als baby met uitpuilende ingewanden werd gered maar jarenlang ondervoed in een tent leeft, en moeders die op straat ontredderd hun kinderen proberen te helpen na een aanval. In de opvangkampen en rondom ingestorte wijken ontstaan infectiehaarden: rattenbeten, huidinfecties en door verontreinigd water veroorzaakte ziekten, terwijl vaak zelfs basisantibiotica ontbreken.

De hulpstructuur staat onder immense druk. Volgens de VN is 84 procent van de gezondheidsinfrastructuur in Gaza beschadigd of vernietigd. Meer dan 20.800 patiënten — onder wie circa 5.300 kinderen — wachten op medische evacuatie omdat noodzakelijke behandelingen niet lokaal beschikbaar zijn. De Wereldgezondheidsorganisatie registreerde sinds begin dit jaar 22 medische voorzieningen die bij aanvallen zijn getroffen; geen enkel ziekenhuis functioneert nog op volle capaciteit. Sinds het door de VS bemiddelde staakt‑het‑vuren vorig jaar oktober zijn de gevechten niet echt gestopt: het Gazaanse ministerie van Volksgezondheid meldt honderden doden en duizenden gewonden sinds dat bestand.

Een directe oorzaak van het (dreigende) instorten van zorg is het tekort aan fysieke middelen: waar het ziekenhuis vroeger op drie of vier generatoren draaide, werkt nu nog één machine. Operaties zijn gestaakt omdat er niet genoeg stroom is; die laatste capaciteit wordt gespard voor spoedeisende hulp en IC. Ocha signaleert dat de invoer van essentiële goederen te laag blijft en dat Israëlische beperkingen op zogenaamde dual‑use goederen onderdelen, motorolie en generatorbrandstof blokkeren, met brede gevolgen voor gezondheidszorg, waterlevering en hulpverlening.

De personele tol is hoog: internationale organisaties melden dat sinds oktober 2023 meer dan 1.700 gezondheidswerkers zijn omgekomen en honderden collega’s zijn gearresteerd; enkele artsen zitten al meer dan een jaar vast. Tahrawi verloor zelf familie in de chaos en maakte herhaaldelijk aanvallen op zijn ziekenhuis mee. Ondanks dat blijft hij terugkeren naar de spoeddienst — uitgeput maar toegewijd — en waarschuwt dat zonder een structurele verbetering van hulp en veiligheid de zorg in Gaza verder afkalft en het overleven voor veel mensen het enige blijft wat mogelijk is.