Spanningen in het Midden-Oosten zullen ook in onze portemonnee te voelen zijn

In dit artikel:

De recent oplopende spanning in het Midden-Oosten vertaalt zich direct naar hogere energiekosten: de olieprijs steeg afgelopen week en wordt verwacht verder te klimmen wanneer de markten maandag openen. De aandacht concentreert zich op de Straat van Hormuz, de smalle zeestraat tussen Iran en Oman die als uitgang van de Perzische Golf naar de open zee dient. Vandaag zouden twee schepen zijn aangevallen; de precieze omstandigheden zijn nog onduidelijk. Hoewel Iran de doorgang formeel niet heeft afgesloten, ligt het scheepsverkeer er sinds het begin van de incidenten vrijwel stil: volgens MarineTraffic lagen zeker 150 schepen voor anker.

De Straat van Hormuz is van groot strategisch belang omdat grote hoeveelheden olie en vloeibaar aardgas hierlangs naar de rest van de wereld worden vervoerd. Ongeveer 20% van alle ruwe olie en circa een vijfde van het vloeibaar gemaakt aardgas passeert deze route. Daardoor heeft Iran met de controle over de doorgang een krachtig drukmiddel; een daadwerkelijke blokkade zou wereldwijd energietarieven sterk opjagen en ook ketens van goederenlevering beïnvloeden — denk aan stijgende transportkosten, hogere verzekeringspremies en vertragingen bij consumptiegoederen, bouwmaterialen en voedsel.

Er bestaan alternatieven, zoals pijpleidingen naar Fujairah (VAE) en naar Yanbu (Saudische Rode Zee), maar die kunnen een eventuele sluiting van Hormuz niet volledig compenseren. OPEC+ reageerde door aan te kondigen vanaf april dagelijks 206.000 vaten extra te produceren (ruwweg de helft door Saoedi-Arabië; Rusland circa 9.600 vaten). Tegelijk hangt Iran zelf sterk af van olie-export over zee — vooral richting China — waardoor een lange blokkade ook voor Teheran economisch pijnlijk zou zijn.