Spaanse premier Sánchez al voor de 4e keer in 4 jaar tijd in China: wat wil hij bereiken?
In dit artikel:
De Spaanse premier Pedro Sánchez bracht voor de vierde keer in vier jaar een bezoek aan China om de bilaterale samenwerking te verdiepen. In Peking sprak hij met president Xi Jinping over geopolitiek, handel en samenwerking op terreinen als klimaat en veiligheid. Beide leiders benadrukten het belang van multilateralisme en het versterken van internationaal recht, ieder vanuit eigen invalshoek.
Het bezoek valt samen met een bredere verschuiving in Europa richting China: meerdere westerse leiders gingen het afgelopen jaar ook op bezoek. Voor Spanje is die oriëntatie deels een reactie op de onvoorspelbaarheid van de Verenigde Staten onder Trump. Sánchez heeft recente Amerikaanse militaire acties scherp bekritiseerd, het Spaanse luchtruim gesloten voor bepaalde Amerikaanse vluchten en geweigerd gezamenlijke bases te openen — stappen die hem onverzettelijk maakten ondanks dreigementen uit Washington.
Economische motieven spelen een even grote rol. Spanje is sterk afhankelijk van de groene transitie en heeft China nodig voor grondstoffen, zonnepanelen en batterijtechnologie. Chinese investeringen in Spanje stegen in 2025 naar ongeveer 640 miljoen euro, met concrete projecten zoals een batterijfabriek van CATL samen met Stellantis in Aragón en een productielijn van Chery in Barcelona. Tegelijk is het handelstekort met China in vier jaar meer dan verdubbeld tot bijna 50 miljard dollar; Madrid zoekt via verhoogde export van landbouw- en industrieproducten een korrel zout om dat tekort te verkleinen. Er wordt dit bezoek ook gehoopt op een nieuwe overeenkomst voor Spaanse pluimvee-export, vergelijkbaar met eerdere deals die de varkenssector hielpen tijdens uitbraken.
Sánchez gebruikte zijn verblijf ook om China aan te spreken op zijn internationale verantwoordelijkheid: hij riep op tot meer inzet voor het respecteren van internationaal recht en bemiddeling bij conflicten (onder meer in Libanon, Iran, Gaza, Westelijke Jordaanoever en Oekraïne), en vroeg meer daadkracht op klimaat, veiligheid en ongelijkheid. Conclusie: Spanje zoekt hedendaagse pragmatiek — economische kansen in het oosten — maar verlangt tegelijkertijd dat China een constructieve wereldspeler wordt.