Sophie Hermans geeft patiënten met post-acute infectiesyndromen een klap in het gezicht

In dit artikel:

Minister Hermans bood op vrijdag 9 oktober 2026 namens het kabinet excuses aan aan patiënten met het Q-koortsvermoeidheidssyndroom (QVS), maar stelde diezelfde dag in een brief aan de Tweede Kamer haar visie op de toekomstige PAIS-zorg voor. Volgens de auteur biedt die visie geen structurele oplossing voor mensen met postinfectieuze aandoeningen, zoals QVS, Long Covid en ME/cvs, en voelt zij daarom als een nieuwe afwijzing.

Naar schatting hebben in Nederland ongeveer 700.000 mensen een vorm van PAIS. De maatschappelijke kosten bedragen volgens de auteur minstens 5,5 miljard euro per jaar. Toch zou de overheid fors bezuinigen: patiëntenorganisaties als C-support en Q-support moeten stoppen, Long Covid-expertisecentra sluiten uiterlijk eind 2027 en veel medisch onderzoek naar Long Covid eind 2026 eindigt. Ook zijn de al in 2018 geadviseerde brede PAIS-expertisecentra er volgens de auteur nooit gekomen.

Terwijl Duitsland jaarlijks 50 miljoen euro en een tienjarig plan voor PAIS-onderzoek heeft, stelt Nederland volgens de auteur slechts eenmalig 2,5 miljoen euro beschikbaar voor QVS-patiënten. Dat bedrag wordt gezien als te weinig en te laat, en bovendien als ontoereikend voor andere PAIS-patiënten.

De auteur benadrukt dat veel patiënten door hun ziekte aan huis of bed gebonden zijn en daardoor moeilijk publiek actie kunnen voeren. Na een protest in 2025 staat later deze maand opnieuw een protestwake gepland. Volgens de auteur zijn langdurige financiering, gespecialiseerde zorg, scholing van artsen en meer onderzoek nodig om de achterstand weg te werken. Excuses zouden daarom vooral moeten blijken uit een structurele aanpak, zodat PAIS-patiënten passende zorg krijgen.