Sonja wil nooit meer rijangst ervaren: 'In de auto dacht ik: wat ben ik toch een kneus'

In dit artikel:

Ze heeft jarenlang geworsteld met rijangst, voelde zich schuldig en schaamde zich omdat anderen zo vanzelfsprekend achter het stuur stapten. Toen ze op haar achttiende begon met rijlessen in Zeeland zakte ze vijf keer voor het examen en raakte daardoor moedeloos. Na verhuizing naar Utrecht, een onbetrouwbare tweedehandsauto en een partner die meestal reed, verminderde haar rijroutine verder; het gebrek aan oefening en het uitbesteed krijgen van het rijden versterkten de angst.

Naarmate de kinderen ouder werden en ze minder hoefde te rijden, nam haar vermijding toe: ze koos vaker de trein en ervoer zelfs angst als passagier, bijvoorbeeld bij snel inhalen of bij vrachtwagens. Tijdens een opleiding tot leefstijlcoach realiseerde ze zich dat ze het probleem echt wilde aanpakken. Hulp zoeken vond ze aanvankelijk een grote stap, maar uiteindelijk nam ze contact op met rijangstspecialist Annemiek.

Met Annemiek volgde ze in een paar maanden acht rijlessen (vaak dubbele sessies) waarin vooral kijktips, validatie van haar inschattingen en het hardop bespreken van gedachten en acties centraal stonden. Daarnaast kreeg ze meerdere EMDR-therapie sessies, die haar inzicht gaven in waarom ze moeilijk ruimte durfde te nemen op de weg en waarom ze anderen vaak voorrang gaf ten koste van haar eigen vertrouwen. Die combinatie van praktische rijtraining en psychotherapeutische behandeling keerde haar negatieve gedachten om en vergrootte haar zelfvertrouwen.

Het resultaat is dat ze nu weer graag auto rijdt en zich niet langer door rijangst wil beperken; recent reed ze met haar zus naar Zeeland zonder paniek, en beschouwt ze die rit als persoonlijke overwinning. Ze schreef het boek Blij dat ik weer rij om anderen hoop en inspiratie te bieden en roept lezers op hun eigen ervaringen te delen. Kort samengevat: herkenning, professionele begeleiding en gerichte therapie hielpen haar van vermijding naar vrij rijden.