Son Mieuxzanger Camiel Meiresonne: 'Ik heb lang gedacht dat drugsgebruik me kon helpen bij mijn dissociatieve ervaringen'
In dit artikel:
Camiel Meiresonne (33) staat met Son Mieux aan de vooravond van twee shows in Paradiso (25 en 26 mei) en sprak aan de hand van steekwoorden over het nieuwe album, banddynamiek, zijn mentale gezondheid en persoonlijke herstelverhalen.
Het album 24 Hours is opgebouwd rond het verloop van een dag. Ter viering speelden ze binnen 24 uur vier optredens — middag, avond, nacht en vroege ochtend — om de wisselende stemmingen en energieën van de plaat letterlijk te laten zien. Die contrastsituaties (van een chaotisch nachtfeest tot een ontwakend ontbijtpubliek) waren volgens Meiresonne emotioneel en verhelderend; ook het laten zien van vermoeidheid en kwetsbaarheid paste bij het thema acceptatie.
Meiresonne groeide op in de Zeeheldenbuurt in Den Haag, omringd door muzikale voorbeelden als Di-rect en Anouk. Zijn jeugdepos: samen met broers en een muzikale vader al vroeg bandjes starten en door lokale steun uiteindelijk een platencontract krijgen. Die Haagse cultuur van elkaar helpen heeft volgens hem bijgedragen aan Son Mieuxs ontwikkeling. De band telt zeven leden — een omvang die soms lastig is, maar die ook werkt doordat de groep meer familie dan collega’s is. Met het ouder worden veranderden levens (twee leden hebben kinderen), waardoor ze een coachingstraject zijn gestart: regelmatig bijeenkomen, open delen en werken aan groepsdynamiek. Dat maakte de samenwerking steviger en opener.
Sommige vroege bandmaten gingen hun eigen weg; Quinten en Wrister blijven als makers betrokken — Quinten produceert en werkt dagelijks in de studio, Wrister verzorgt artwork en clips — maar hun levenskeuzes pasten niet bij het vaste bandleven.
Openheid is een terugkerend thema in het gesprek. Meiresonne beschrijft een heftige dissociatie tijdens een tv-opname bij De Slimste Mens, waarna artsen een derealisatiestoornis stelden. Dat leidde tot leren herkennen van triggers en praktische coping: in het moment blijven, zintuigen gebruiken, meditatie, vaste dagstructuur, veel beweging en zelfs eenvoudige fysieke prikkels zoals koude handen onder stromend water. Die aanpak heeft zijn functioneren — ook op het podium — sterk verbeterd.
Drugs en afhankelijkheid speelden een rol in zijn leven: aanvankelijk gebruikte hij stoffen om met dissociatieve ervaringen om te gaan, maar dat had het tegenovergestelde effect. Het stoppen verliep moeizaam, met vervangend gebruik en terugvallen; in totaal kostte het ongeveer twee jaar om echt te stoppen. Inmiddels is Meiresonne 5,5 jaar nuchter — een keuze die hij als de beste van zijn leven noemt. Roken is de enige verslaving waar hij nog niet vanaf is.
Over het Songfestival zegt hij dat Son Mieux een geschikte, theatrale kandidaat zou zijn, maar de Eurovisieregel dat maximaal zes personen op het podium mogen staan blokkeert een deelname van de zevenkoppige band. Ook merkt hij op dat de competitie onvermijdelijk politiek is zodra landen beginnen te concurreren, iets dat het openbare gesprek rond het festival bemoeilijkt.
Andere persoonlijke notities: hij noemt schrijver Raymond Carver als inspiratiebron voor de eenvoud in zijn teksten en legt uit dat hij bewust zo eerlijk en helder mogelijk heeft geschreven op de nieuwe plaat. De band heeft Europese ambities: vanaf eind oktober toeren ze van Boekarest tot Londen en spelen grotere zalen. Ze hebben al memorabele festivalervaringen achter de rug, waaronder een onverwachte upgrade naar het hoofdpodium in Tsjechië en optredens met o.a. Nile Rodgers. Meiresonne behaalde recentelijk zijn rijbewijs — een persoonlijk hoogtepunt — en herinnert zich ook pijnlijke momenten zoals een optreden waarbij hij zijn voet brak na een euforische sprong het publiek in.
Son Mieux combineert nu muzikaal succes met volwassen zelfzorg en openheid over kwetsbaarheid; de Paradiso-shows vormen een nieuw hoofdstuk in die ontwikkeling.