Soms neem ik een Connolly of Nesser mee voor mijn vrouw, maar dan moet ik héél snel zijn, want thrillers zijn ook bij collega's populair | column Herman Sandman

In dit artikel:

Herman Sandman beschrijft hoe in de redactie van DVHN regelmatig stapels recensie-exemplaren binnenkomen en hoe collega’s zich haasten naar de kast achter de bijlageredactie zodra “Johnny” mailt dat er weer boekjes zijn. Die exemplaren worden naar de krant gestuurd in de hoop op een recensie, verhaal of interview; wat niet gebruikt wordt, mag onderling verdeeld worden. Soms zitten er aantrekkelijke titels tussen — recent een nieuwe John Irving, eerder een curiositeit: een oud kookboek van Henri de Toulouse-Lautrec met ingrediënten en bereidingswijzen uit de negentiende eeuw die weinig praktisch lijken (denk aan varkens uitbenen of sauzen met everzwijnbloed). Populaire genres, zoals thrillers van Connolly of Nesser, verdwijnen snel naar partners van redacteuren. Het aanbod varieert breed, van voetbalbiografieën tot klassieke werken als Euripides, waarvan Sandman toegeeft zijn grenzen te kennen. Bij de laatste ronde stuitte de redactie op een nieuwe term voor boeken waar niemand op zit te wachten: “literaire aanmaakblokken.”